Projektowani
Jan Paweł II, 1998- Fides et ratio
Pełny widok tekstowy rozwija wszystkie sekcje i usuwa elementy strony niepotrzebne dla AI, Speechify oraz wydruku.
Opis bibliograficzny
Jan Paweł II, Fides et Ratio (1998), n. 17.
Omówienie źródła
Podsumowanie dokumentu
Dokument rozpoczyna się od słynnego stwierdzenia, że wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy.
Jan Paweł II podkreśla, że sam Bóg zaszczepił w sercu człowieka pragnienie poznania prawdy. Ostatecznym celem tego dążenia jest poznanie Boga, a przez to również dojście do pełniejszej prawdy o samym człowieku.
Już w samym otwarciu encyklika wyznacza więc zasadniczą perspektywę: wiara i rozum nie są rywalami, ale wzajemnie się dopełniają i wspólnie prowadzą człowieka ku prawdzie.
Fiszki (2)
PV11-177 — R19: Fides et ratio — przypis 177
Stały link do fiszkiPrzeczytaj fragment i opracowanie
Czytam autora
Fragment źródłowy w kontekście
Jan Paweł II, Fides et Ratio (1998), n. 17.
Lokalizacja w źródle
Projektowani v11, rozdział 19 „Bóg, ewolucja i różne spojrzenia na stworzenie”, s. 187, przypis 177
Rozumiem fragment
Ważne zastrzeżenie
Przed ostatecznym drukiem porównać cytat i numer strony z egzemplarzem źródłowym.
Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa
Jak wykorzystać w tekście
świata i dziejów wymaga uznania działania Boga: wiara „wyostrza wewnętrzny wzrok i otwiera umysł, pozwalając dostrzec w strumieniu wydarzeń czynną obecność Opatrzności”.
Słowa kluczowe
Projektowani v11; rozdział 19; przypis 177; john-paul-fides; opracowanie
PV11-182 — R19: Fides et ratio — przypis 182
Stały link do fiszkiPrzeczytaj fragment i opracowanie
Czytam autora
Fragment źródłowy w kontekście
Jan Paweł II, Fides et Ratio (1998), n. 17 – „Nie ma więc powodu do jakiejkolwiek
rywalizacji między rozumem a wiarą”, obie dziedziny wzajemnie się przenikają.
Papież podkreśla harmonię wiary i rozumu; w innym miejscu pisał też, że wiara
poszerza horyzont rozumu, pozwalając dostrzec działanie Boga w procesach świata;
J. H. Walton, The Lost World of Genesis One (2009) – Autor proponuje odczytanie
opisu stworzenia jako dotyczącego ustanawiania funkcjonalnego porządku świata, a
nie dosłownego materialnego formowania w sześć dni. Według Waltona, Genesis 1
ukazuje świat jako „kosmiczną świątynię” dla Boga; siedem dni to czas inauguracji
tej świątyni, a Boży „odpoczynek” oznacza zamieszkanie i panowanie Boga w
stworzeniu. Taka interpretacja pozwala pogodzić starożytny tekst z danymi
naukowymi – dni można rozumieć jako zwykłe dni liturgicznego tygodnia
inauguracji, podczas gdy fizyczne powstawanie wszechświata i życia mogło trwać
miliardy lat.
Lokalizacja w źródle
Projektowani v11, rozdział 19 „Bóg, ewolucja i różne spojrzenia na stworzenie”, s. 188, przypis 182
Rozumiem fragment
Ważne zastrzeżenie
Przed ostatecznym drukiem porównać cytat i numer strony z egzemplarzem źródłowym.; Dodatkowe źródła w tym samym przypisie: walton-genesis-one.
Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa
Jak wykorzystać w tekście
ewolucjoniści nie twierdzą, że Bóg „uruchomił świat i poszedł sobie”. Wręcz przeciwnie – wierzymy, że Bóg cały czas podtrzymuje istnienie świata. John Walton, biblista, obrazowo tłumaczy to na przykładzie szabatowego odpoczynku Boga: Bóg „odpoczął” po stworzeniu nie dlatego, że zniknął na hamak, ale jak prezydent wprowadzający się do Białego Domu – spoczął na tronie stworzenia, by nim nadal kierować182. Bóg działa poprzez naturę – a
Słowa kluczowe
Projektowani v11; rozdział 19; przypis 182; john-paul-fides; opracowanie