Projektowani

Jan Paweł II, 1998- Fides et ratio

Pełny widok tekstowy: wszystkie sekcje są rozwinięte i znajdują się w jednym dokumencie HTML.

Opis bibliograficzny

Jan Paweł II, Fides et ratio. Encyklika do biskupów Kościoła katolickiego o relacjach między wiarą a rozumem, 14 września 1998 r.; polski tekst w zapisie strony watykańskiej.

Zakres dostępnej kopii

Polski tekst encykliki, siedem rozdziałów, zakończenie i przypisy; 39 stron PDF. Numeracja punktów dochodzi do 108, podpis i data znajdują się na stronie PDF 33, końcowe strony zawierają przypisy. Warstwa tekstowa ma miejscami urwane i przemieszane frazy; do dosłownych cytatów potrzebna jest kontrola obrazu lub tekstu urzędowego.

Streszczenie treści

Encyklika przedstawia wiarę i rozum jako współdziałające drogi poszukiwania prawdy i sensu ludzkiego życia. Rozpoczyna od naturalnego pragnienia poznania i od Objawienia w Chrystusie, następnie rozpatruje wzajemne odniesienie wiary i rozumienia. Przypomina dzieje spotkania chrześcijaństwa z filozofią oraz znaczenie Tomasza z Akwinu, a także skutki późniejszego rozdzielania obu dziedzin. Wyjaśnia rolę Magisterium wobec poglądów filozoficznych oraz nieodzowność filozofii w formacji teologicznej. Szczególnie istotna część dotyczy słuchania wiary i rozumienia wiary, języka dogmatów, teologii fundamentalnej oraz spotkania Ewangelii z kulturami. W odpowiedzi na fragmentaryzację wiedzy papież postuluje odzyskanie mądrościowego wymiaru filozofii, zaufania do możliwości poznania obiektywnej prawdy i otwarcia metafizycznego. Zakończenie wzywa teologów, filozofów i naukowców do współpracy szanującej właściwe metody. Publikacja pomaga uporządkować relacje Objawienia, filozofii, kultury i nauk szczegółowych.

Hasła tematyczne

Fides et ratio; wiara i rozum; filozofia i teologia; Objawienie; poszukiwanie prawdy; auditus fidei; intellectus fidei; Tomasz z Akwinu; metafizyka; kryzys sensu; inkulturacja; formacja filozoficzna

Omówienie źródła

Autor / redaktor: Jan Paweł II
Tytuł: Fides et ratio
Identyfikator: jan-pawel-ii-fides-et-ratio
Źródło w pierwotnych plikach: pozycje ogólne

Podsumowanie dokumentu

Dokument rozpoczyna się od słynnego stwierdzenia, że wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy.

Jan Paweł II podkreśla, że sam Bóg zaszczepił w sercu człowieka pragnienie poznania prawdy. Ostatecznym celem tego dążenia jest poznanie Boga, a przez to również dojście do pełniejszej prawdy o samym człowieku.

Już w samym otwarciu encyklika wyznacza więc zasadniczą perspektywę: wiara i rozum nie są rywalami, ale wzajemnie się dopełniają i wspólnie prowadzą człowieka ku prawdzie.

Fiszki (2)

PV11-177 — R19: Fides et ratio — przypis 177

Stały link do fiszki
Priorytet: BrakMiejsce: nieprzypisane

Czytam autora

Fragment źródłowy w kontekście

Jan Paweł II, Fides et Ratio (1998), n. 17.

Lokalizacja w źródle

Projektowani v11, rozdział 19 „Bóg, ewolucja i różne spojrzenia na stworzenie”, s. 187, przypis 177

Rozumiem fragment

Ważne zastrzeżenie

Przed ostatecznym drukiem porównać cytat i numer strony z egzemplarzem źródłowym.

Zaplecze redakcyjne

Jak wykorzystać w tekście

świata i dziejów wymaga uznania działania Boga: wiara „wyostrza wewnętrzny wzrok i otwiera umysł, pozwalając dostrzec w strumieniu wydarzeń czynną obecność Opatrzności”.

Słowa kluczowe

Projektowani v11; rozdział 19; przypis 177; john-paul-fides; opracowanie

Opublikowane głosy / osobny formularzMożesz też zaznaczyć fragment podczas lektury, dopisać komentarz i wysłać wszystkie uwagi razem.

PV11-182 — R19: Fides et ratio — przypis 182

Stały link do fiszki
Priorytet: BrakMiejsce: nieprzypisane

Czytam autora

Fragment źródłowy w kontekście

Jan Paweł II, Fides et Ratio (1998), n. 17 – „Nie ma więc powodu do jakiejkolwiek
rywalizacji między rozumem a wiarą”, obie dziedziny wzajemnie się przenikają.
Papież podkreśla harmonię wiary i rozumu; w innym miejscu pisał też, że wiara
poszerza horyzont rozumu, pozwalając dostrzec działanie Boga w procesach świata;
J. H. Walton, The Lost World of Genesis One (2009) – Autor proponuje odczytanie
opisu stworzenia jako dotyczącego ustanawiania funkcjonalnego porządku świata, a
nie dosłownego materialnego formowania w sześć dni. Według Waltona, Genesis 1
ukazuje świat jako „kosmiczną świątynię” dla Boga; siedem dni to czas inauguracji
tej świątyni, a Boży „odpoczynek” oznacza zamieszkanie i panowanie Boga w
stworzeniu. Taka interpretacja pozwala pogodzić starożytny tekst z danymi
naukowymi – dni można rozumieć jako zwykłe dni liturgicznego tygodnia
inauguracji, podczas gdy fizyczne powstawanie wszechświata i życia mogło trwać
miliardy lat.

Lokalizacja w źródle

Projektowani v11, rozdział 19 „Bóg, ewolucja i różne spojrzenia na stworzenie”, s. 188, przypis 182

Rozumiem fragment

Ważne zastrzeżenie

Przed ostatecznym drukiem porównać cytat i numer strony z egzemplarzem źródłowym.; Dodatkowe źródła w tym samym przypisie: walton-genesis-one.

Zaplecze redakcyjne

Jak wykorzystać w tekście

ewolucjoniści nie twierdzą, że Bóg „uruchomił świat i poszedł sobie”. Wręcz przeciwnie – wierzymy, że Bóg cały czas podtrzymuje istnienie świata. John Walton, biblista, obrazowo tłumaczy to na przykładzie szabatowego odpoczynku Boga: Bóg „odpoczął” po stworzeniu nie dlatego, że zniknął na hamak, ale jak prezydent wprowadzający się do Białego Domu – spoczął na tronie stworzenia, by nim nadal kierować182. Bóg działa poprzez naturę – a

Słowa kluczowe

Projektowani v11; rozdział 19; przypis 182; john-paul-fides; opracowanie

Opublikowane głosy / osobny formularzMożesz też zaznaczyć fragment podczas lektury, dopisać komentarz i wysłać wszystkie uwagi razem.