Projektowani
Heller, Michał, 2009-, Konieczność i przypadek w ewolucji Wszechświata
Pełny widok tekstowy rozwija wszystkie sekcje i usuwa elementy strony niepotrzebne dla AI, Speechify oraz wydruku.
- Autor / redaktor
- Heller, Michał
- Tytuł
- Konieczność i przypadek w ewolucji Wszechświata
- Rok
- 2009
- Identyfikator
heller-michal-2009-koniecznosc-i-przypadek-w-ewolucji-wszechswiata- Źródło / uwaga
- Import z PROJEKTOWANI v11. Status redakcyjny: do weryfikacji.
Opis bibliograficzny
Michał Heller, Konieczność i przypadek w ewolucji Wszechświata, wykład omawiany w relacji KAI/J: Ks prof. Michał Heller: Przypadek we Wszechświecie nie oznacza braku przyczyny, Wiara.pl, 23.01.2009.
Zakres dostępnej kopii
Odczytano pełną relację KAI/J w Wiara.pl, wskazaną przez kartę. Brak pełnego tekstu lub transkrypcji samego wykładu; źródło WWW bez paginacji.
Streszczenie treści
Relacja KAI przedstawia wybrane myśli wykładu Michała Hellera o konieczności i przypadku w ewolucji Wszechświata. Jej głównym tematem jest sprzeciw wobec utożsamiania przypadku z brakiem przyczyny albo z naruszeniem boskiego planu. Heller opisuje kosmologię jako badanie struktury i rozwoju Wszechświata oraz wskazuje wzajemną zależność modeli kosmologicznych i praw fizyki. Według przytoczonych wypowiedzi przypadkowe zdarzenia należą do matematycznej struktury przyrody, a wiele z nich wynika ze spotkania różnych ciągów przyczynowych. Relacja zawiera również pytanie o zdarzenia rzeczywiście niezdeterminowane. Wątek teologiczny dotyczy uznania przypadku za element stworzonego porządku oraz polemiki z interpretacjami inteligentnego projektu. Materiał pozwala zorientować się w przedstawionym stanowisku Hellera, lecz zakres opisu ogranicza się do wiadomości prasowej; nie zastępuje lektury nieudostępnionego pełnego wykładu.
Hasła tematyczne
Michał Heller; kosmologia; przypadek; przyczynowość; konieczność; prawa przyrody; stworzenie; inteligentny projekt
Omówienie źródła
Wykorzystane w książce „Projektowani”, rozdziały: 21. Przypisy: 206.
Fiszki (1)
PV11-206 — Konieczność i przypadek w ewolucji Wszechświata
Stały link do fiszkiPrzeczytaj fragment i opracowanie
1. Czytam autora
Fragment źródłowy w kontekście
Heller mówi: „Przypadek nie jest jakąś destrukcyjną siłą, która niszczy lub narusza strukturę Wszechświata zakodowaną w prawach przyrody. Jest przeciwnie: przypadek stanowi nieusuwalny element
struktury Wszechświata… Jeżeli matematyczna struktura Wszechświata jest urzeczywistnieniem Stwórczego Zamysłu Boga, to przypadki stanowią istotny element tego Zamysłu”. Dalej autor krytykuje ideologię przeciwstawiającą Boga i przypadek, nazywając ją „współczesną wersją manicheizmu”.
Lokalizacja w źródle
https://info.wiara.pl/doc/182413.Ks-prof-Michal-Heller-Przypadek-we-Wszechswiecie-nie-oznacza
2. Rozumiem fragment
Heller mówi: „Przypadek nie jest jakąś destrukcyjną siłą, która niszczy lub narusza strukturę Wszechświata zakodowaną w prawach przyrody. Jest przeciwnie: przypadek stanowi nieusuwalny element struktury Wszechświata… Jeżeli matematyczna struktura Wszechświata jest urzeczywistnieniem Stwórczego Zamysłu Boga, to przypadki stanowią istotny element tego Zamysłu”. Dalej autor krytykuje ideologię przeciwstawiającą Boga i przypadek, nazywając ją „współczesną wersją manicheizmu”.
Ważne zastrzeżenie
cytat pośredni; opis źródła wymaga uzupełnienia
Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa
Jak wykorzystać w tekście
naruszającą strukturę Wszechświata zakodowaną w prawach przyrody” – tłumaczy Heller. – „Jest wręcz przeciwnie: przypadek stanowi nieusuwalny element struktury Wszechświata… Jeżeli matematyczna struktura świata jest urzeczywistnieniem Stwórczego Zamysłu Boga, to przypadki są istotnym elementem tego Zamysłu”206 . Innymi słowy: przypadki to po prostu część
Słowa kluczowe
Projektowani v11; rozdział 21; przypis 206; heller-necessity-chance-lecture; wykład / filozofia przyrody
Pełna karta — także tekst oryginalny
Heller mówi: „Przypadek nie jest jakąś destrukcyjną siłą, która niszczy lub narusza strukturę Wszechświata zakodowaną w prawach przyrody. Jest przeciwnie: przypadek stanowi nieusuwalny element struktury Wszechświata… Jeżeli matematyczna struktura Wszechświata jest urzeczywistnieniem Stwórczego Zamysłu Boga, to przypadki stanowią istotny element tego Zamysłu”. Dalej autor krytykuje ideologię przeciwstawiającą Boga i przypadek, nazywając ją „współczesną wersją manicheizmu”.