Projektowani

Heller, Michał, 2009-, Konieczność i przypadek w ewolucji Wszechświata

Pełny widok tekstowy: wszystkie sekcje są rozwinięte i znajdują się w jednym dokumencie HTML.

Opis bibliograficzny

Michał Heller, Konieczność i przypadek w ewolucji Wszechświata, wykład omawiany w relacji KAI/J: Ks prof. Michał Heller: Przypadek we Wszechświecie nie oznacza braku przyczyny, Wiara.pl, 23.01.2009.

Zakres dostępnej kopii

Odczytano pełną relację KAI/J w Wiara.pl, wskazaną przez kartę. Brak pełnego tekstu lub transkrypcji samego wykładu; źródło WWW bez paginacji.

Streszczenie treści

Relacja KAI przedstawia wybrane myśli wykładu Michała Hellera o konieczności i przypadku w ewolucji Wszechświata. Jej głównym tematem jest sprzeciw wobec utożsamiania przypadku z brakiem przyczyny albo z naruszeniem boskiego planu. Heller opisuje kosmologię jako badanie struktury i rozwoju Wszechświata oraz wskazuje wzajemną zależność modeli kosmologicznych i praw fizyki. Według przytoczonych wypowiedzi przypadkowe zdarzenia należą do matematycznej struktury przyrody, a wiele z nich wynika ze spotkania różnych ciągów przyczynowych. Relacja zawiera również pytanie o zdarzenia rzeczywiście niezdeterminowane. Wątek teologiczny dotyczy uznania przypadku za element stworzonego porządku oraz polemiki z interpretacjami inteligentnego projektu. Materiał pozwala zorientować się w przedstawionym stanowisku Hellera, lecz zakres opisu ogranicza się do wiadomości prasowej; nie zastępuje lektury nieudostępnionego pełnego wykładu.

Hasła tematyczne

Michał Heller; kosmologia; przypadek; przyczynowość; konieczność; prawa przyrody; stworzenie; inteligentny projekt

Omówienie źródła

Wykorzystane w książce „Projektowani”, rozdziały: 21. Przypisy: 206.

Fiszki (1)

PV11-206 — Konieczność i przypadek w ewolucji Wszechświata

Stały link do fiszki
Priorytet: UzupełniającyMiejsce: nieprzypisane

Czytam autora

Fragment źródłowy w kontekście

Heller mówi: „Przypadek nie jest jakąś destrukcyjną siłą, która niszczy lub narusza strukturę Wszechświata zakodowaną w prawach przyrody. Jest przeciwnie: przypadek stanowi nieusuwalny element
struktury Wszechświata… Jeżeli matematyczna struktura Wszechświata jest urzeczywistnieniem Stwórczego Zamysłu Boga, to przypadki stanowią istotny element tego Zamysłu”. Dalej autor krytykuje ideologię przeciwstawiającą Boga i przypadek, nazywając ją „współczesną wersją manicheizmu”.

Lokalizacja w źródle

https://info.wiara.pl/doc/182413.Ks-prof-Michal-Heller-Przypadek-we-Wszechswiecie-nie-oznacza

Rozumiem fragment

Heller mówi: „Przypadek nie jest jakąś destrukcyjną siłą, która niszczy lub narusza strukturę Wszechświata zakodowaną w prawach przyrody. Jest przeciwnie: przypadek stanowi nieusuwalny element struktury Wszechświata… Jeżeli matematyczna struktura Wszechświata jest urzeczywistnieniem Stwórczego Zamysłu Boga, to przypadki stanowią istotny element tego Zamysłu”. Dalej autor krytykuje ideologię przeciwstawiającą Boga i przypadek, nazywając ją „współczesną wersją manicheizmu”.

Ważne zastrzeżenie

cytat pośredni; opis źródła wymaga uzupełnienia

Zaplecze redakcyjne

Jak wykorzystać w tekście

naruszającą strukturę Wszechświata zakodowaną w prawach przyrody” – tłumaczy Heller. – „Jest wręcz przeciwnie: przypadek stanowi nieusuwalny element struktury Wszechświata… Jeżeli matematyczna struktura świata jest urzeczywistnieniem Stwórczego Zamysłu Boga, to przypadki są istotnym elementem tego Zamysłu”206 . Innymi słowy: przypadki to po prostu część

Słowa kluczowe

Projektowani v11; rozdział 21; przypis 206; heller-necessity-chance-lecture; wykład / filozofia przyrody

Pełna karta — także tekst oryginalny

Heller mówi: „Przypadek nie jest jakąś destrukcyjną siłą, która niszczy lub narusza strukturę Wszechświata zakodowaną w prawach przyrody. Jest przeciwnie: przypadek stanowi nieusuwalny element struktury Wszechświata… Jeżeli matematyczna struktura Wszechświata jest urzeczywistnieniem Stwórczego Zamysłu Boga, to przypadki stanowią istotny element tego Zamysłu”. Dalej autor krytykuje ideologię przeciwstawiającą Boga i przypadek, nazywając ją „współczesną wersją manicheizmu”.

Opublikowane głosy / osobny formularzMożesz też zaznaczyć fragment podczas lektury, dopisać komentarz i wysłać wszystkie uwagi razem.