Projektowani
Pismo Święte, Psalm 139,14
Pełny widok tekstowy rozwija wszystkie sekcje i usuwa elementy strony niepotrzebne dla AI, Speechify oraz wydruku.
Opis bibliograficzny
Pismo Święte, Ps 139,14; tekst angielski w oficjalnym serwisie biblijnym United States Conference of Catholic Bishops (USCCB), Psalm 139, dostęp 21.10.2026.
Zakres dostępnej kopii
Karta dotyczy jednego wersetu: Ps 139,14. Odczytano go na stronie USCCB w kontekście całego Psalmu 139 i objaśnień redakcyjnych; źródło WWW, bez identyfikacji polskiego wydania karty.
Streszczenie treści
Wskazany werset jest modlitewnym wyrazem wdzięczności za własne istnienie i zachwytu nad dziełami Boga. Jego bezpośredni kontekst, wersety 13–16, mówi o kształtowaniu człowieka w łonie matki oraz o Bożej znajomości jego życia jeszcze przed narodzeniem. Cały psalm rozwija temat wszechwiedzy i obecności Boga: zna On myśli, drogi i słowa modlącego się, a Jego obecności nie ograniczają przestrzeń ani ciemność. Dalsza część zawiera zachwyt nad Bożymi zamysłami, sprzeciw wobec nieprawości oraz prośbę o zbadanie serca i prowadzenie właściwą drogą. Opis pozwala umieścić pojedynczy cytat w jego poetyckiej i modlitewnej całości. Materiał jest przydatny przy refleksji nad stworzeniem człowieka, jego osobową wartością, wdzięcznością i zaufaniem. Nie stanowi odrębnego traktatu wyjaśniającego mechanizmy powstawania organizmów; wypowiada relację człowieka do Stwórcy.
Hasła tematyczne
Psalm 139; stworzenie człowieka; modlitwa; wdzięczność; wszechwiedza Boga; obecność Boga; życie prenatalne; zaufanie; serce; poezja biblijna
Omówienie źródła
Wykorzystane w książce „Projektowani”, rozdziały: 16. Przypisy: 137.
Fiszki (1)
PV11-137 — R16: Psalm 139,14 — przypis 137
Stały link do fiszkiPrzeczytaj fragment i opracowanie
Czytam autora
Fragment źródłowy w kontekście
Psalm 139:14 – "Dziękuję Ci, że mnie tak cudownie stworzyłeś; cudowne są dzieła
Twoje". Nawet starożytny poeta dostrzegał zamysł w stworzeniu siebie samego – tym
bardziej my, uzbrojeni w mikroskopy i wiedzę, możemy dostrzec w cudach biologii
odblask genialnego Stwórcy.
Lokalizacja w źródle
Projektowani v11, rozdział 16 „Nieredukowalna złożoność?”, s. 158, przypis 137
Rozumiem fragment
Ważne zastrzeżenie
Przed ostatecznym drukiem porównać cytat i numer strony z egzemplarzem źródłowym.
Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa
Jak wykorzystać w tekście
pytanie o Projektanta. Wydaje się zatem, że w wielu zakątkach biologii „po trochu” nie wystarcza – potrzebny był Ktoś, kto złożył to od razu, do kupy. Czyż nie jest to spójne z intuicją, że życie to nie przypadkowy ciąg zdarzeń, ale efekt zamysłu i celu? Myślę, że młodym ludziom (i starszym też) warto o tym wiedzieć: Wasze istnienie nie jest pomyłką natury – raczej wspaniałym projektem, w którym każdy element ma miejsce i sens.
Słowa kluczowe
Projektowani v11; rozdział 16; przypis 137; bible-psalm-139; Pismo Święte