Projektowani
Augustyn, św., De Genesi ad litteram
Pełny widok tekstowy rozwija wszystkie sekcje i usuwa elementy strony niepotrzebne dla AI, Speechify oraz wydruku.
- Autor / redaktor
- Augustyn z Hippony
- Tytuł
- Komentarz słowny do Księgi Rodzaju (De Genesi ad litteram)
- Rok
- 1980
- Identyfikator
augustyn-sw-de-genesi-ad-litteram- Źródło / uwaga
- Import z PROJEKTOWANI v11. Status redakcyjny: opis bibliograficzny kompletny lub rozpoznany w istniejącej bazie.
Opis bibliograficzny
Augustyn, Komentarz słowny do Księgi Rodzaju, w: Pisma egzegetyczne przeciw manichejczykom, tłum. Jan Sulowski, wstęp i oprac. Wincenty Myszor, Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa 1980, s. 113–382.
Zakres dostępnej kopii
Pełne dzieło w dwunastu księgach, PDF 114–383 (druk s. 113–382), wewnątrz posiadanej 398-stronicowej kopii zbioru. Zakres karty nie obejmuje dwóch wcześniejszych komentarzy Augustyna ani redakcyjnych dodatków tomu.
Streszczenie treści
Dwunastoksięgowy komentarz Augustyna bada opowiadanie o stworzeniu i upadku człowieka, łącząc poszukiwanie sensu dosłownego z uznaniem znaczenia figuratywnego Pisma. Pierwsze księgi rozważają stworzenie nieba i ziemi, światło, wody, istoty żywe oraz sens sześciu dni i Bożego odpoczynku. Autor odróżnia początkowe ustanowienie przyczyn rzeczy od ich późniejszego rozwoju w czasie i podtrzymywania przez Boga. Następnie analizuje utworzenie ciała Adama, naturę oraz pochodzenie duszy, rzeczywistość raju, stworzenie kobiety i przekazywanie życia. Rozważania o pokusie, wolności i nieposłuszeństwie prowadzą do wyjaśnienia wygnania z raju. Księga dwunasta podejmuje Pawłowe porwanie do trzeciego nieba oraz rozróżnienie widzenia cielesnego, duchowego i intelektualnego. Tekst pokazuje także warsztat egzegety: porównywanie miejsc biblijnych, ocenę różnych hipotez i ostrożność wobec twierdzeń, których nie da się rozstrzygnąć. Jest źródłem do patrystycznej nauki o stworzeniu, antropologii i interpretacji Biblii.
Hasła tematyczne
egzegeza patrystyczna; Księga Rodzaju; stworzenie świata; sześć dni stworzenia; czas; przyczyny zalążkowe; dusza i ciało; Adam i Ewa; raj; wolna wola; grzech; widzenie duchowe; hermeneutyka biblijna
Omówienie źródła
Wykorzystane w książce „Projektowani”, rozdziały: 19. Przypisy: 176.
Spis treści
Wierny wyciąg z oryginalnego spisu tomu na PDF 3, obejmujący wyłącznie dzieło przypisane tej karcie. Liczby oznaczają strony druku. Numerację sprawdzono na obrazie, korygując błędy OCR.
Komentarz słowny do księgi Rodzaju — 113
Księga pierwsza — 113
Księga druga — 131
Księga trzecia — 149
Księga czwarta — 167
Księga piąta — 195
Księga szósta — 215
Księga siódma — 235
Księga ósma — 253
Księga dziewiąta — 277
Księga dziesiąta — 294
Księga jedenasta — 318
Księga dwunasta — 347
Fiszki (1)
PV11-176 — R19: De Genesi ad litteram — przypis 176
Stały link do fiszkiPrzeczytaj fragment i opracowanie
1. Czytam autora
Fragment źródłowy w kontekście
Por. św. Augustyn, De Genesi ad litteram I, 19-20 – choć żyjący w IV w., ten Doktor
Kościoła przestrzegał, by nie interpretować Pisma przeciw oczywistym dowodom
rozumu, aby nie ośmieszać wiary w oczach niewierzących. (Warto zauważyć, że sam
Augustyn dopuszczał, iż Bóg mógł stworzyć świat z tzw. „zalążkowymi zasadami” –
rationes seminales – które z czasem się rozwinęły).
Lokalizacja w źródle
Projektowani v11, rozdział 19 „Bóg, ewolucja i różne spojrzenia na stworzenie”, s. 185, przypis 176
2. Rozumiem fragment
Ważne zastrzeżenie
Przed ostatecznym drukiem porównać cytat i numer strony z egzemplarzem źródłowym.
Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa
Jak wykorzystać w tekście
Trzymając się tej zasady, unikamy dwóch skrajności: z jednej strony naturalizmu, który usuwa Boga z obrazu (tego się wystrzegamy), a z drugiej – niezdrowego fideizmu, który odrzuca naukę z obawy, że zagrozi wierze. Kościół proponuje drogę środka: otwartość na naukowe wyjaśnienia przy zachowaniu wiary, że cały porządek natury jest kierowany przez Bożą Opatrzność176 . Możemy więc zapytać: jeśli ewolucja (rozumiana naukowo)
Słowa kluczowe
Projektowani v11; rozdział 19; przypis 176; augustine-de-genesi; źródło patrystyczne