Ewolucjonizm teistyczny i irenizm doktrynalny
Leon XIII, 1880, Encyklika Arcanum Divinae Sapientiae
Pełny widok tekstowy rozwija wszystkie sekcje i usuwa elementy strony niepotrzebne dla AI, Speechify oraz wydruku.
Opis bibliograficzny
Leon XIII, Arcanum divinae sapientiae, encyklika o małżeństwie chrześcijańskim, 10 II 1880; oficjalna wersja angielska, Vatican.va, dostęp 21.10.2026.
Zakres dostępnej kopii
Pełny tekst encykliki w oficjalnej wersji angielskiej: 45 numerowanych części i przypisy. Źródło WWW; nie zweryfikowano prywatnej kopii PDF ani polskiego wydania.
Streszczenie treści
Encyklika przedstawia małżeństwo jako instytucję pochodzącą od Boga, odwołując się do stworzenia mężczyzny i kobiety oraz nauczania Chrystusa. Leon XIII uzasadnia jego jedność, trwałość i sakramentalny charakter, a także więź małżeństwa z obrazem relacji Chrystusa i Kościoła. Omawia wzajemną miłość, obowiązki małżonków i wychowanie dzieci. Znaczną część dokumentu poświęca sporowi o kompetencje Kościoła i państwa, broniąc kościelnej jurysdykcji nad sakramentem oraz odróżniając ją od skutków cywilnych małżeństwa. Krytycznie ocenia rozwód i oddzielanie umowy małżeńskiej od sakramentu. Końcowe wskazania dotyczą katechezy, przygotowania do małżeństwa, separacji, związków mieszanych i duszpasterskiej troski o osoby żyjące poza prawowitym związkiem. Tekst dostarcza materiału do historycznej teologii małżeństwa i rodziny oraz relacji Kościoła z władzą świecką; zawiera także dziewiętnastowieczne ujęcie ról rodzinnych.
Hasła tematyczne
małżeństwo; sakramenty; nierozerwalność; rodzina; wychowanie dzieci; stworzenie człowieka; Kościół i państwo; prawo małżeńskie; rozwód; duszpasterstwo rodzin
Fiszki (1)
Bóg szóstego dnia stworzenia, gdy uczynił już człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia
Stały link do fiszkiPrzeczytaj fragment i opracowanie
Czytam autora
Lokalizacja w źródle
ASS, 12 (1879; reprint 1968), s. 386
Rozumiem fragment
Przypominamy tutaj to, co jest wszystkim wiadome, i nikt nie może w to wątpić: Bóg szóstego dnia stworzenia, gdy uczynił już człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, dał mu towarzyszkę, którą w sposób cudowny wydobył z boku Adama, kiedy był on pogrążony we śnie.