Behe, Michael J., 2022- Dewolucja. Odkrycia naukowe dotyczące DNA wyzwaniem dla darwinizmu

(w pracy oznaczyć: tłum. własne) „Wszystkie szczegółowe stanowiska w tej kwestii można uznać za rozwinięcia jednego z dwóch ogólnych, wzajemnie wykluczających się poglądów: (1) współczesna przyroda, łącznie z ludźmi, jest przypadkiem; (2) współczesna przyroda, zwłaszcza ludzie, jest w znacznej mierze zamierzona - jest wytworem uprzednio istniejącego rozumnego umysłu. Będę argumentował, że najnowszy postęp w rozumieniu molekularnych podstaw życia zdecydowanie wspiera drugi pogląd”.

(w pracy oznaczyć: tłum. własne) „Wydaje się zatem, że wspaniały Ursus maritimus przystosował się do surowego środowiska przede wszystkim przez degradację genów, które posiadali już jego przodkowie. Pomimo imponujących zdolności, zamiast ewoluować, przystosował się głównie przez dewolucję”.

(w pracy oznaczyć: tłum. własne) „Wraz z szybkim postępem nauki na początku XXI wieku rozległe badania wykazały jedynie zaskakująco niewielkie zmiany genów pod silną presją selekcyjną. [...] Okazuje się, że mutacja łatwo uszkadza lub degraduje geny, co - wbrew intuicji - może czasem pomagać organizmowi przeżyć; uszkodzone geny są wtedy szybko rozpowszechniane przez dobór naturalny”.

(w pracy oznaczyć: tłum. własne) „Cząsteczki są podstawą życia fizycznego. DNA, nośnik informacji genetycznej, samo jest cząsteczką. DNA koduje z kolei inną klasę bardzo złożonych cząsteczek - białka, które mogą łączyć się, tworząc dosłowne maszyny: molekularne ciężarówki, pompy, skanery i inne”.

(w pracy oznaczyć: tłum. własne) „Aby uniknąć nieporozumień, trzeba pamiętać, że pojęcie celowego projektu jest logicznie całkowicie odrębne od idei wspólnego pochodzenia. [...] Pojęcie inteligentnego projektu nie zawiera w sobie koniecznego sprzeciwu wobec wspólnego pochodzenia”.

(w pracy oznaczyć: tłum. własne) „Ewolucja darwinowska sama się ogranicza: te same czynniki, dzięki którym działa dobrze w małej skali, sprawiają, że nie może zajść daleko. [...] Losowe mutacje i dobór naturalny szybko dostosowują gatunki do nisz środowiskowych - i pozostawiają je tam uwięzione”.

(w pracy oznaczyć: tłum. własne) „Darwin nie wykazał, że systemy pozornie celowe mogą być budowane przez dobór naturalny działający na losową zmienność. Zaproponował jedynie, że tak może być. [...] Argumentacja była dość mocna w odniesieniu do niektórych aspektów jego teorii, w tym pochodzenia współczesnych organizmów od wcześniejszych. Była natomiast skrajnie słaba w odniesieniu do proponowanego mechanizmu ewolucji”.

(w pracy oznaczyć: tłum. własne) „Za namową filozofa Francisa Bacona [...] nauka podjęła kluczową decyzję: porzuci dawną ideę «przyczyn celowych», czyli celu przedmiotu, [...] ograniczając się do badania mechaniki przyrody. [...] Tak uproszczone, binarne rozróżnienie było jednak od początku skazane na niepowodzenie, ponieważ niektóre części przyrody bardzo wyraźnie są «do» czegoś i nie można ich zrozumieć w oderwaniu od funkcji. [...] Nauka nie rozstrzygnie «funkcji» kamienia, lecz z pewnością może rozstrzygnąć funkcję serca”.

(w pracy oznaczyć: tłum. własne) „Ponieważ umysły mogą wybierać sposób uporządkowania wszystkiego, czym są w stanie manipulować, inteligencję wykrywa się przez dostrzeżenie celowego układu części. Jest to sposób - jedyny sposób - w jaki możemy rozpoznać istnienie innych umysłów i ich inteligencję”.

(w pracy oznaczyć: tłum. własne) „Wniosek jest taki, że skutki działania umysłu można rozpoznać po celowym układzie części, nawet gdy nigdzie nie widać podmiotu umysłu, który je uporządkował”.

(w pracy oznaczyć: tłum. własne) „Życie wygląda na zaprojektowane właśnie z powodu celowego ułożenia jego części. W przemożny sposób jawi się jako dzieło umysłu”.