(własny) „Teoria ma wysoką moc wyjaśniającą o tyle, o ile ma wysoką moc predykcyjną, a świadectwo ma niskie prawdopodobieństwo uprzednie. [...] Podkreślam ogromne znaczenie kryterium prostoty. [...] Dla każdego skończonego zbioru zjawisk można skonstruować nieskończenie wiele teorii, z których każda z doskonałą dokładnością prowadzi do zdań opisujących dotychczasowe obserwacje.”

(własny) „Doskonale wolny i wszechwiedzący byt nie może zatem dokonywać czynów moralnie złych. [...] Doskonała dobroć Boga wynika z Jego wszechwiedzy i doskonałej wolności. Teizm postuluje więc jedną osobę bardzo prostego rodzaju

(własny) „Wystąpienie określonych zjawisk potwierdzi - to znaczy podniesie prawdopodobieństwo - istnienie Boga wtedy i tylko wtedy, gdy zjawiska te są bardziej prawdopodobne przy założeniu istnienia Boga niż przy założeniu, że Boga nie ma. [...] Siła argumentów zależy od mocy wyjaśniającej teizmu wobec tych zjawisk: o ile bardziej prawdopodobne stają się one, jeśli Bóg istnieje, niż gdy Jego istnienia nie zakładamy.”

(własny) „Podobnie jak Leibniz dochodzę do wniosku, że istnienie Wszechświata przez skończony lub nieskończony czas pozostawałoby nagim, niewyjaśnionym faktem, gdyby dopuszczać wyłącznie wyjaśnienie naukowe. [...] Istnienie fizycznego Wszechświata należy do rzeczy zbyt wielkich, by nauka mogła je wyjaśnić. Jeśli ma zostać wyjaśnione, trzeba wprowadzić wyjaśnienie osobowe.”

(własny) „Jeśli porządek świata miałby być wyjaśniony przez wielu bogów, należałoby wyjaśnić, jak i dlaczego współpracują oni przy wytwarzaniu tych samych wzorców porządku w całym Wszechświecie. [...] Gdyby za porządek odpowiadało więcej niż jedno bóstwo, oczekiwalibyśmy charakterystycznych śladów pracy różnych bóstw w różnych częściach Wszechświata.”

(własny) „Taki zbieg okoliczności domaga się wyjaśnienia przez jedno wspólne źródło zdolne go wytworzyć. [...] Teizm każe oczekiwać świata, który na pewnym poziomie zjawiskowym jest prosty i niezawodny. [...] Działanie praw przyrody stanowi zatem świadectwo - jeden z wątków argumentacji kumulatywnej - na rzecz istnienia Boga.”

(własny) „Jedna z przesłanek tego argumentu została przez Darwina i jego następców wykazana jako wyraźnie fałszywa. [...] Odkrycie to doprowadziło do niemal całkowitego zniknięcia argumentu teleologicznego z popularnej apologetyki -moim zdaniem niesłusznie, ponieważ można go łatwo zrekonstruować bez przesłanek obalonych przez Darwina. [...] Tylko określone procesy działające na określony początkowy rodzaj materii nieorganicznej mogły doprowadzić do powstania ciał ludzkich.”

(własny) „Bóg ma dobry powód, by doprowadzić do istnienia ucieleśnionych, po ludzku wolnych sprawców. Może to osiągnąć przez bezpośrednie stworzenie takich ciał albo przez stworzenie i podtrzymywanie Wszechświata zaprojektowanego tak, by wyłonił je w długim procesie ewolucyjnym. [...] Nie jest więc zbyt zaskakujące, że Bóg wybrał długą drogę ewolucyjną do wytworzenia ciał ludzkich.”

(własny) „Bóg ma dobry powód, by spowodować istnienie dusz i połączyć je z ciałami, ze względu na dobro istnienia po ludzku wolnych sprawców, którzy dzięki ciałom mogą mieć przyjemne doznania, tworzyć w znacznej mierze prawdziwe przekonania o świecie i wyznaczać własne cele w świetle tych przekonań, realnie zmieniając świat. [...] Argument ze świadomości jest zatem dobrym argumentem C-indukcyjnym za istnieniem Boga.”

(własny) „Argumenty tej książki należałoby dokładniej określić jako argumenty za istnieniem jednego bytu boskiego, osoby, od której zależy wszystko inne. Jest to teizm wspólny chrześcijaństwu, judaizmowi i islamowi. Teizm jest jednak zgodny z chrześcijańską doktryną Trójcy. [...] Opisując swoje argumenty jako argumenty za «istnieniem Boga», upraszczam więc sprawę.”

(własny) „Istnieją poważne wątpliwości, czy Behe wykazał istnienie takich systemów. [...] Nawet gdyby istniały, fakt ten może nie mieć żadnego znaczenia dla siły argumentu z porządku przestrzennego; może go ani nie wzmacniać, ani nie osłabiać. [...] Moim zdaniem współczesna nauka sugeruje, że żadna z dwóch tez potrzebnych, by uczynić takie systemy rozstrzygającymi, nie jest bardzo prawdopodobna.”

(własny) „Jakiekolwiek zjawisko może być świadectwem projektu tylko wtedy, gdy jest czymś, co projektant chciałby urzeczywistnić. Różni projektanci mają różne cele. [...] Żadne zjawisko nie wskazuje na projekt jako taki, nie wskazując zarazem czegoś o rodzaju bytu, który je zaprojektował.”

„Mystery jest korytarzem, którym ID przeszło, zanim pojawiło się w historii jako «inteligentny projekt». Znane dziś wyrażenie nie występuje w tekście, lecz obecne są inne sformułowania, osoby i motywy należące do repertuaru współczesnego teoretyka ID”.

„W założeniu [uniformitaryzmu] mieści się wymóg, aby żaden czynnik nadprzyrodzony nie «wkroczył w naturę» u początku życia, nie odegrał roli rozstrzygającej i następnie nie wycofał się z historii. Wystarczy właściwie przyjąć, że nie nastąpiło żadne inteligentne i celowe przerwanie ani ukierunkowanie działania sił naturalnych”.

„Skoro te teorie dotyczą rozmaitych aspektów funkcjonowania wszechświata, nazwijmy je teoriami nauki operacyjnej. [...] Scenariusze pochodzenia muszą pozostać spekulacją, a nie wiedzą. [...] W ścisłym sensie nie są falsyfikowalne; można je jedynie oceniać jako wiarygodne albo niewiarygodne”.

„W eksperymentach laboratoryjnych badacz zwykle stosuje liczne manipulacje, aby poprowadzić procesy naturalne określonymi, nierandomowymi drogami chemicznymi. [...] Takie działania są znamieniem inteligentnej, zewnętrznej ingerencji i nie powinny być stosowane w eksperymencie prebiotycznym”.

„W każdej z niedopuszczalnych technik eksperymentalnych badacz ustanowił ograniczenia, narzucając inteligentny wpływ rzekomo «prebiotycznej Ziemi». Gdy pomija się tę informacyjną interwencję eksperymentatora, powstaje iluzja symulacji prebiotycznej”.

„W istniejących systemach żywych przepływ energii zostaje sprzężony z «pracą» organizującą dzięki metabolicznemu motorowi DNA, enzymów itd. [...] Trudniej jednak termodynamicznie wyjaśnić pochodzenie samego motoru, ponieważ dla systemów prebiologicznych nie jest znany mechanizm sprzęgający przepływ energii z pracą organizującą”.

„Tylko niektóre sekwencje liter tworzą zdania. [...] Analogicznie tylko niektóre sekwencje aminokwasów w polipeptydach oraz zasad w łańcuchach polinukleotydowych odpowiadają użytecznym funkcjom biologicznym. Makrocząsteczki informacyjne można zatem opisać jako aperiodyczne i występujące w sekwencji wyspecyfikowanej”.

„Istnieje uderzający kontrast między znacznym powodzeniem syntezy aminokwasów a stałym niepowodzeniem syntezy białek i DNA. [...] Powtarzające się niepowodzenie tysięcy prób ukazuje trudność uzyskania wysokiej zawartości informacji lub wyspecyfikowanej złożoności z nieukierunkowanego przepływu energii przez system”.