Chuquichambi i inni, 2022 – How universal is preference for visual curvature A systematic review and

Granice wniosku empirycznego:
1. Metaanaliza jest zestawieniem różnych badań, nie jednym eksperymentem, w którym każdy podejmował decyzję o zakupie domu. Zadania artystyczne, hedoniczne, semantyczne, ekonomiczne i związane z podejściem–unikaniem zostały w publikacji rozróżnione (s. 154). Nie znamy z tej odpowiedzi rozkładu tych zadań we wszystkich 73 efektach przestrzennych.
2. Wynik g = −0,04; p = 0,80 dla spatial design nie dowodzi ani równej wartości estetycznej form, ani ich równego działania u każdej osoby. Nie wskazuje też samodzielnie przyczyny braku potwierdzenia przewagi.
3. Przekonanie o wielopokoleniowym przyzwyczajeniu, kosztach i lęku przed wyróżnieniem się nie stanowi samo pomiaru tych czynników u uczestników uwzględnionych badań. Nie można nim automatycznie unieważnić niekorzystnego wyniku.
4. Dyskusja artykułu dopuszcza ekspozycję oraz odmienne zadania jako możliwe wyjaśnienia (s. 160–161). Wątek ekspozycji odnosi się tam do różnic pomiędzy przedmiotami a przestrzeniami i symbolami, nie do wykazanego skutku wychowania w prostokątnych domach.

Granice rekonstrukcji własnego stanowiska:
5. Twierdzenia o niemal nieobecnej falistości typowych projektów, cenie premium, dłuższych terminach i nielicznych wykonawcach zapisujemy jako opis autora. Nie przeprowadzono kontroli katalogów, kosztorysów ani danych o realizacjach. Określenia „większość”, „wszystkie” i „rzadko” nie otrzymały ilościowego uzasadnienia.
6. Dawniejszy kontakt z drewnem, kamieniem i gliną nie jest sam przez się miarą krzywizny domu. Autor w CZA-2007-02 zauważał już możliwość kanciastej bryły wykonanej z drewna. Nie wynika stąd odrzucenie jego tezy o kontakcie z naturą; chodzi o odrębność materiału i geometrii.
7. Wpływ przyzwyczajenia nie oznacza, że ocena jest nieszczera albo nie jest rzeczywistą preferencją osoby w danych warunkach. Nie znamy „czystej” preferencji tej osoby po usunięciu wszystkich wpływów kulturowych.
8. Presja społeczna może hipotetycznie skłaniać do niewyróżniania się, ale można również pomyśleć wybór nietypowego domu dla prestiżu. Odpowiedź nie określa częstości ani bilansu tych przeciwnych możliwości.

Granice postulatu ornamentyki:
9. Obowiązek 10–30% jest propozycją autora, nie ustaleniem badaczy. „Powierzchnia nieużytkowa” nie ma w odpowiedzi zdefiniowanej podstawy pomiaru, a progi nie wynikają z przytoczonych efektów.
10. Krzywizna, naturalny motyw i ornament nie są synonimami. Nakaz użycia określonej ilości ozdób nie dowodzi piękna całej formy.
11. Potrzeba większej akceptacji nie rozstrzyga o zasadności przymusu. Uzasadnienia wymagałyby zarówno jego oczekiwane skutki, jak i pierwszeństwo decyzji urzędu wobec odmiennych preferencji mieszkańca oraz autonomii architekta. To pytanie filozoficzne, nie orzeczenie o obowiązującym prawie.
12. Nie uznajemy milcząco odwołania T7, w której autor zdecydowanie krytykował zastępowanie piękna formy dekorowaniem. Możliwe pogodzenie obu wypowiedzi wymaga wskazania, czy chodzi o ornament współtworzący budynek, czy o dodatek do już ustalonej bryły.