Wolf; Mellett, 1985- The Role of “Nebraska Man” in the Creation-Evolution Debate

Podsumowanie artykułu

Artykuł przypomina historię tzw. „Nebraska Man”, czyli Hesperopithecus haroldcookii, opisanego w 1922 roku na podstawie pojedynczego, zużytego zęba z Nebraski. Początkowo Henry Fairfield Osborn uznał ten ząb za dowód istnienia antropoidalnej małpy w Ameryce Północnej.

Pięć lat później okazało się jednak, że ząb należał najprawdopodobniej do wymarzonego pekari, a więc zwierzęcia świniokształtnego. W międzyczasie „Nebraska Man” zdążył wywołać sensacyjne spekulacje, włącznie z popularnymi ilustracjami rzekomego „człowieka z Nebraski”.

Autorzy pokazują, że przypadek ten jest dziś ponownie wykorzystywany w argumentacji kreacjonistycznej jako przykład błędu nauki. Ich główny kontrargument brzmi jednak, że nauka rozwija się właśnie również poprzez korygowanie własnych pomyłek.

W tym sensie historia „Nebraska Man” nie obnaża słabości nauki jako takiej, lecz raczej pokazuje mechanizm samokorekty, który odróżnia naukę od ideologicznego trwania przy raz postawionej tezie.