Pracownia poszukiwań
Kasiłowski, Piotr, 2016 — Pobyt Jezusa w Samarii (J 4,1–42)
Pełny widok tekstowy rozwija wszystkie sekcje i usuwa elementy strony niepotrzebne dla AI, Speechify oraz wydruku.
Opis bibliograficzny
Piotr Kasiłowski, Pobyt Jezusa w Samarii (J 4,1–42), „Studia Bobolanum” 27, nr 2 (2016), s. 171–205.
Zakres dostępnej kopii
Artykuł; 35 stron PDF, druk s. 171–205. Zawiera wywód egzegetyczny, zakończenie, bibliografię, angielskie streszczenie i słowa kluczowe.
Streszczenie treści
Kasiłowski interpretuje pobyt Jezusa w Samarii jako stopniowe objawienie Jego tożsamości i przykład rodzenia się wiary. Analiza przebiega od okoliczności podróży i rozmowy przy studni przez dar wody żywej, prawdę o życiu kobiety i nowy kult aż po pouczenie uczniów oraz wyznanie Samarytan. Zmęczenie i pragnienie Jezusa ukazują realizm wcielenia, a zwyczajna potrzeba staje się okazją do przekroczenia barier społecznych. Autor zestawia interpretacje wody żywej jako objawienia i jako Ducha, ujmując ją szerzej jako bogactwo zbawienia udzielanego wierzącym. Przyjmuje osobowy i konkretny charakter spotkania, polemizując z odczytywaniem Samarytanki wyłącznie jako alegorii dziejów Samarii. Jej uznanie prawdy o sobie przygotowuje przyjęcie objawienia Mesjasza. Kult w Duchu i prawdzie oznacza udział wierzących w synowskiej relacji Jezusa z Ojcem; nie sprowadza się do wewnętrznego przeżycia pozbawionego wspólnoty. Obrazy pokarmu, siewu i żniw objaśniają posłuszeństwo Jezusa i pracę misyjną uczniów. Finał ukazuje przejście od świadectwa kobiety do osobistego słuchania Jezusa i uznania Go za Zbawiciela świata. Uniwersalność zbawienia pozostaje związana z jego korzeniami w historii Izraela.
Hasła tematyczne
Ewangelia według św. Jana; Samarytanka; Samaria; woda żywa; Duch Święty; kult w Duchu i prawdzie; objawienie mesjańskie; nawrócenie; świadectwo; misja uczniów; Zbawiciel świata
Fiszki
Do tej pozycji nie przypisano jeszcze opublikowanych fiszek.