Pracownia poszukiwań
Edmund Przekop, 1986 — Rzym–Konstantynopol na drogach podziału i pojednania
Pełny widok tekstowy rozwija wszystkie sekcje i usuwa elementy strony niepotrzebne dla AI, Speechify oraz wydruku.
- Autor / redaktor
- Edmund Przekop
- Tytuł
- Rzym–Konstantynopol na drogach podziału i pojednania
- Rok
- 1986
- Identyfikator
edmund-przekop-1986-rzym-konstantynopol-na-drogach-podzialu-i-pojednania
Opis bibliograficzny
Edmund Przekop, Rzym–Konstantynopol na drogach podziału i pojednania, Olsztyn: Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, 1986. Autor, tytuł i wydawca są obecni na karcie tytułowej kopii; miejsce i rok przyjęto według Zagadnienia.pdf. W posiadanym PDF brak strony redakcyjnej pozwalającej niezależnie potwierdzić datę egzemplarza.
Zakres dostępnej kopii
154 strony PDF. Obecne są karta tytułowa, spis treści, wstęp, obie zasadnicze części, końcowa refleksja, wykaz skrótów, przypisy i bibliografia. Plik ma przetworzoną warstwę tekstową z licznymi błędami OCR; nie zachowuje prostego przyporządkowania numerów PDF do paginacji druku. Kontrola struktury i początku/końca nie daje podstaw do deklaracji pełnej kompletności wszystkich stron. Nie odtworzono brakującej strony redakcyjnej.
Streszczenie treści
Pierwsza część książki ukazuje narastanie podziału między chrześcijańskim Wschodem i Zachodem. Autor porządkuje różnice kulturowe i liturgiczne, rozwój patriarchatów, odmienne relacje Kościoła do władzy świeckiej oraz znaczenie sporów religijnych. Następnie omawia kolejne konflikty i okresy oddalenia, prowadząc wywód ku rozłamowi związanemu z rokiem 1054. Nie sprowadza całej historii do jednego wydarzenia ani do samej różnicy obrzędowej.
Druga część przedstawia próby pojednania oraz zmieniające się sposoby postępowania Rzymu wobec Kościołów wschodnich. Uwzględnia między innymi sobory unijne w Lyonie i Florencji, działalność Kongregacji Rozkrzewiania Wiary, kwestie patriarchatów, prawodawstwo dla Kościołów wschodnich i rozwój instytucji odpowiedzialnych za relacje ze Wschodem.
Końcowe partie poświęcono ekumenicznemu wymiarowi Soboru Watykańskiego II, dialogowi miłości i dialogowi teologicznemu. Książka dostarcza historycznego kontekstu dyskusji o prymacie, autonomii Kościołów i odmiennych modelach jedności. Opis przedstawia perspektywę opracowania wskazanego w wykazie jako wydanie z 1986 r.; nie aktualizuje jej późniejszymi ustaleniami dialogu. Przejrzano strukturę, wstęp, zakończenie i wybrane odcinki wywodu, a nie przeprowadzono pełnej krytycznej lektury całej monografii.
Hasła tematyczne
Rzym i Konstantynopol; schizma wschodnia; patriarchaty; prymat papieski; unie kościelne; Sobór Lyoński II; Sobór Florencki; Sobór Watykański II; dialog katolicko-prawosławny
Spis treści
Skrócony układ według spisu treści kopii. Podane strony odnoszą się do druku; nie stanowią mapowania stron PDF.
- Wstęp — s. 7.
- Część I. Na drogach podziału: pierwsze odrębności i różnice (s. 11); od różnic do rozłamu (s. 21); wielka schizma (s. 44).
- Część II. W kierunku pojednania — s. 55: próby unijne, relacje Rzymu z Kościołami wschodnimi, rozwój instytucji i prawodawstwa.
- Ekumeniczny wymiar Soboru Watykańskiego II — s. 112; dialog miłości — s. 119; dialog teologiczny — s. 120.
- Zamiast zakończenia — s. 133; wykaz skrótów — s. 134; przypisy — s. 136; bibliografia — s. 156.
Fiszki
Do tej pozycji nie przypisano jeszcze opublikowanych fiszek.