Pracownia poszukiwań
Kasiłowski, Piotr, 2020 — Rozmowa Jezusa z Nikodemem (J 3,1–21)
Pełny widok tekstowy rozwija wszystkie sekcje i usuwa elementy strony niepotrzebne dla AI, Speechify oraz wydruku.
Opis bibliograficzny
Piotr Kasiłowski, Rozmowa Jezusa z Nikodemem (J 3,1–21), „Studia Bobolanum” 31, nr 1 (2020), s. 115–138. DOI: 10.30439/2020.1.6.
Zakres dostępnej kopii
Artykuł; 23 strony PDF, druk s. 115–137. Metryka całego artykułu: s. 115–138. Dostępne: cały wywód i zakończenie, bibliografia oraz początek angielskiego streszczenia; brak końcowej drukowanej s. 138.
Streszczenie treści
Studium egzegetyczno-teologiczne prowadzi kolejno przez rozmowę z Nikodemem i następującą po niej mowę o zbawieniu świata. Kasiłowski bada kontekst spotkania, tytuły Jezusa, wieloznaczność greckich wyrażeń oraz starotestamentowe odniesienia. Osią interpretacji jest przejście od uznania Jezusa za nauczyciela potwierdzonego znakami do rozpoznania Jednorodzonego Syna, który objawia Ojca i udziela życia wiecznego. Narodzenie „z góry”, wyjaśnione przez wodę i Ducha, oznacza dar nowego życia, którego człowiek nie wytwarza własnymi siłami; autor łączy ten dar z wiarą i chrztem. Omawia również relację między wypowiedzią Jezusa a świadectwem wspólnoty oraz sens zstąpienia i wywyższenia Syna Człowieczego. Wąż wywyższony na pustyni służy ukazaniu krzyża jako zbawczego objawienia miłości Ojca. Końcowa część łączy wiarę, sąd i czyny: przyjęcie światła daje już teraz udział w zbawieniu, a jego odrzucenie odsłania stan człowieka. Autor zaznacza, że wypowiedzi o potępieniu opisują logikę niewiary, a nie statystyczną wiedzę o losie konkretnych ludzi. „Czynienie prawdy” rozumie jako działanie umożliwione łaską i otwarcie na Chrystusa.
Hasła tematyczne
Ewangelia według św. Jana; Nikodem; narodzenie z góry; chrzest; Duch Święty; objawienie; wywyższenie Syna Człowieczego; miłość Ojca; życie wieczne; wiara i sąd; czynienie prawdy
Fiszki
Do tej pozycji nie przypisano jeszcze opublikowanych fiszek.