Projektowani
Heller, Michał, 2014- Granice nauki
Pełny widok tekstowy rozwija wszystkie sekcje i usuwa elementy strony niepotrzebne dla AI, Speechify oraz wydruku.
Opis bibliograficzny
Michał Heller, Granice nauki (Kraków: Copernicus Center Press, 2014), s. 236. “Intuicyjny zdrowy rozsądek ma ograniczenia; poza zwykłym doświadczeniem kryje się rzeczywistość niedostępna zmysłom.”
Omówienie źródła
Spis treści
Wstęp
Czy można przekroczyć granice nauki?
Część I. Co istnieje?
- Rebelia w państwie Chronosa
- Ekologia czasu
- Fizyka i meta-fizyka
- Cud rozumienia
Część II. Wszechświat wczoraj i dziś
- Zasady Sir Izaaka
- Zagadnienia kosmologiczne przed Einsteinem
- Einstein, Wszechświat i my
- Kosmologia wczoraj i dziś
Część III. Problemy kosmologii
- Kosmiczne zapętlenie
- Granice czasu, przestrzeni i prawdopodobieństwa
- Struktura początku świata
- Niektóre fundamentalne problemy kwantowej grawitacji
Część IV. Nauka i wartości
- Czy matematyka jest poezją?
- Afirmacja racjonalności
- Piękno jako kryterium prawdy
- Nauka jest niedemokratyczna
- Poezja Wszechświata
Część V. Między nauką a religią
- Bóg i kosmologia
- W poszukiwaniu sensu
- Konieczność i przypadek w ewolucji Wszechświata
- Dobro a struktura Wszechświata
- Od złożoności do transcendencji
- Ewolucjonizm i Święte Oficjum na przełomie XIX i XX wieku
Część VI. Granice metody
- Materia i przyczynowość – konkrety czy uniwersalia?
- Teoria ostateczna i prawa przyrody
- O strukturalnym rozumieniu nauki i świata
- Wędrówki w genetycznej hiperprzestrzeni
Źródła
Indeks nazwisk
Fiszki (5)
PV11-006 — R1: Granice nauki — przypis 6
Stały link do fiszkiPrzeczytaj fragment i opracowanie
Czytam autora
Fragment źródłowy w kontekście
Michał Heller, Granice nauki (Kraków: Copernicus Center Press, 2014), s. 236.
“Intuicyjny zdrowy rozsądek ma ograniczenia; poza zwykłym doświadczeniem kryje
się rzeczywistość niedostępna zmysłom.”
Lokalizacja w źródle
Projektowani v11, rozdział 1 „Huk talerzy”, s. 19, przypis 6
Rozumiem fragment
Ważne zastrzeżenie
Przed ostatecznym drukiem porównać cytat i numer strony z egzemplarzem źródłowym.
Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa
Jak wykorzystać w tekście
niż się intuicyjnie wydaje6. Świadomość tych ograniczeń to pierwszy krok do pokory: uznaję, że mogę czegoś nie rozumieć i muszę uczyć się na nowo.
Słowa kluczowe
Projektowani v11; rozdział 1; przypis 6; heller-granice; opracowanie
PV11-014 — R3: Granice nauki — przypis 14
Stały link do fiszkiPrzeczytaj fragment i opracowanie
Czytam autora
Fragment źródłowy w kontekście
Michał Heller, Granice nauki (Kraków: Copernicus Center Press, 2014), s. 7: „To, co
znajduje się poza granicami, nie należy (jeszcze) do nauki, ale stanowi dla niej
wyzwanie…”.
Lokalizacja w źródle
Projektowani v11, rozdział 3 „Jak to działa vs. po co to wszystko”, s. 28, przypis 14
Rozumiem fragment
Ważne zastrzeżenie
Przed ostatecznym drukiem porównać cytat i numer strony z egzemplarzem źródłowym.
Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa
Jak wykorzystać w tekście
kwestie celu czy sensu zjawisk. To nie wada, tylko cecha metodologii. Jak zauważa ks. Michał Heller, nauki przyrodnicze po prostu nie dociekają znaczenia ani celu – nie zostały do tego stworzone14. Nie można przecież mieć
Słowa kluczowe
Projektowani v11; rozdział 3; przypis 14; heller-granice; opracowanie
PV11-193 — R20: Granice nauki — przypis 193
Stały link do fiszkiPrzeczytaj fragment i opracowanie
Czytam autora
Fragment źródłowy w kontekście
Heller M., Granice nauki, dz. cyt., s. 5: „Nauki nowożytne odnalazły swoją
tożsamość i zaczęły odnosić szereg niespotykanych dotychczas sukcesów, gdy tylko
zrezygnowały ze stawiania pytań, na które nie były w stanie udzielić odpowiedzi.
[…] Metoda nauk jest wysoce ascetyczna: eliminuje wszystkie zagadnienia, których
na danym etapie rozwoju nie daje się sformułować w języku matematycznym i to tak,
aby możliwa była konfrontacja z danymi doświadczalnymi. W ten sposób wraz z
matematyczno-empiryczną metodą narodził się problem jej granic.”
Lokalizacja w źródle
Projektowani v11, rozdział 20 „Teoria fundamentalna”, s. 209, przypis 193
Rozumiem fragment
Ważne zastrzeżenie
Przed ostatecznym drukiem porównać cytat i numer strony z egzemplarzem źródłowym.
Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa
Jak wykorzystać w tekście
często przypomina o zasadzie samoograniczenia nauki. To właśnie rygorystyczne trzymanie się swojej metody pozwoliło nauce osiągnąć sukces. „Nauki nowożytne odnalazły swoją tożsamość i zaczęły odnosić sukcesy, gdy tylko zrezygnowały ze stawiania pytań, na które nie były w stanie udzielić odpowiedzi” – pisze Heller. Metoda naukowa celowo ogranicza się do badania tego, co da się ująć w języku matematycznym i sprawdzić empirycznie.
Słowa kluczowe
Projektowani v11; rozdział 20; przypis 193; heller-granice; opracowanie
PV11-210 — R22: Granice nauki — przypis 210
Stały link do fiszkiPrzeczytaj fragment i opracowanie
Czytam autora
Fragment źródłowy w kontekście
Heller, Granice nauki, op. cit., s. 225: „Z jednej strony usiłuje się ewolucję
zredukować do czystej gry przypadków, z drugiej strony – często w imię interpretacji
religijnych – stara się uzupełnić naukową teorię ewolucji o elementy „inteligentnego
projektu” (intelligent design). Obie te skrajności opierają się na nieporozumieniu,
polegającym głównie na niezrozumieniu roli przypadku w strukturze i ewolucji
Wszechświata.”
Lokalizacja w źródle
Projektowani v11, rozdział 22 „Inteligencja ukryta w materii”, s. 228, przypis 210
Rozumiem fragment
Ważne zastrzeżenie
Przed ostatecznym drukiem porównać cytat i numer strony z egzemplarzem źródłowym.
Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa
Jak wykorzystać w tekście
parafrazując słowa piosenki, uśmiechnął się półgębkiem. Po chwili jednak spoważniał. – Wspomnieli, że dwie skrajności to błąd: jedni chcą wszystko wytłumaczyć ślepym trafem, inni na siłę dokładają wszędzie “inteligentny projekt” z pobudek religijnych. Obie strony nie rozumieją roli przypadku w ewolucji i strukturze Wszechświata210 – wyrecytował, najwyraźniej cytując
Słowa kluczowe
Projektowani v11; rozdział 22; przypis 210; heller-granice; opracowanie
PV11-225 — R22: Granice nauki — przypis 225
Stały link do fiszkiPrzeczytaj fragment i opracowanie
Czytam autora
Fragment źródłowy w kontekście
Heller, Granice nauki, op. cit., s. 211: „ I tak zasada autonomii nauki, wraz z jej
uszczegółowieniem w postaci zasady unikania konkordyzmów, mówi coś o strategii,
jaką Bóg stosuje wobec Wszechświata: woli On pozostawać we Wszechświecie
niejako incognito, ukryty w metafizycznych podstawach istnienia, niż zostawiać
jakieś nadzwyczajne ślady swojej działalności. Właśnie dzięki temu nauka jest tym,
czym jest – wyzwaniem rzuconym światu, by wyjaśniać świat samym światem.”
Lokalizacja w źródle
Projektowani v11, rozdział 22 „Inteligencja ukryta w materii”, s. 237, przypis 225
Rozumiem fragment
Ważne zastrzeżenie
Przed ostatecznym drukiem porównać cytat i numer strony z egzemplarzem źródłowym.
Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa
Jak wykorzystać w tekście
pod mikroskopem. – Właśnie – wtrąciła Kasia z błyskiem w oku. – Jak to było u Hellera? Że Bóg woli pozostawać incognito, ukryty głęboko w strukturze istnienia, zamiast zostawiać „nadnaturalne odciski palców” na powierzchni świata. – Tak, i dzięki temu nauka może śmiało badać świat, tak jakby wszystko dało się wyjaśnić naturalnie225 – dodał Michał. – Sprytne, prawda?
Słowa kluczowe
Projektowani v11; rozdział 22; przypis 225; heller-granice; opracowanie