Bibliografia doktoratu

Papieska Komisja Biblijna, 2014- Natchnienie i prawda Pisma Świętego

Pełny widok tekstowy

Pełny widok tekstowy rozwija wszystkie sekcje i usuwa elementy strony niepotrzebne dla AI, Speechify oraz wydruku.

Autor / redaktor
Papieska Komisja Biblijna
Tytuł
Natchnienie i prawda Pisma Świętego
Rok
2014
Identyfikator
papieska-komisja-biblijna-natchnienie-i-prawda-pisma-swietego
Źródło / uwaga
pozycje ogólne
Spis treści

Przedmowa

Wprowadzenie generalne

  1. Liturgia Słowa i jej kontekst eucharystyczny
  2. Natchnienie i prawda Biblii – kontekst studium
  3. Trzy części dokumentu

Część pierwsza. Świadectwo ksiąg biblijnych o ich pochodzeniu od Boga

  1. Wprowadzenie
    1. Objawienie i natchnienie w Dei Verbum i w Verbum Domini
    2. Księgi biblijne i ich pochodzenie od Boga
    3. Pisma Nowego Testamentu i ich związek z Jezusem
    4. Kryteria weryfikacji związku z Bogiem w ujęciu ksiąg biblijnych
  2. Świadectwo wybranych ksiąg Starego Testamentu
    1. Pięcioksiąg
    2. Księgi prorockie i historyczne
      1. Księgi prorockie: zbiory tego, co Pan powiedział do ludu przez swoich posłańców
      2. Księgi historyczne: słowo Pana ma niezawodną skuteczność i wzywa do nawrócenia
    3. Psalmy
    4. Księga Syracha
    5. Konkluzja
  3. Świadectwo wybranych pism Nowego Testamentu
    1. Cztery Ewangelie
    2. Ewangelie synoptyczne
    3. Ewangelia według św. Jana
    4. Dzieje Apostolskie
    5. Listy Apostoła Pawła
    6. List do Hebrajczyków
    7. Apokalipsa
  4. Konkluzja
    1. Całościowe spojrzenie na relację „Bóg – autor ludzki”
    2. Pisma Nowego Testamentu potwierdzają natchnienie Starego Testamentu i dają jego interpretację chrystologiczną
    3. Proces literackiego formowania się pism biblijnych a natchnienie
    4. Droga ku kanonowi dwóch Testamentów
    5. Przyjęcie ksiąg biblijnych i formowanie się kanonu

Część druga. Świadectwo tekstów biblijnych na temat objawionej w nich prawdy

    1. Wstęp
      1. Prawda biblijna według Dei Verbum
      2. Punkt centralny naszego studium nad prawdą biblijną
    2. Świadectwo wybranych tekstów Starego Testamentu
      1. Opowiadania o stworzeniu (Rdz 1–2)
      2. Dekalogi (Wj 20,2-17 i Pwt 5,6-21)
      3. Księgi historyczne
      4. Księgi prorockie
      5. Psalmy
      6. Pieśń nad pieśniami
      7. Księgi mądrościowe
        1. Księga Mądrości i Księga Syracha: miłość Boga do człowieka
        2. Księga Hioba i Księga Koheleta: Bóg jest niepojęty

Zakończenie

  1. Świadectwo wybranych ksiąg Nowego Testamentu
    1. Ewangelie
    2. Ewangelie synoptyczne
    3. Ewangelia według św. Jana
    4. Listy apostoła Pawła
    5. Apokalipsa
  2. Zakończenie

Część trzecia. Interpretacja słowa Bożego i stojące przed nią wyzwania

  1. Wprowadzenie
  2. Pierwsze wyzwanie: problemy historyczne
    1. Cykl Abrahama (Rdz)
    2. Przejście przez morze (Wj 14)
    3. Księga Tobiasza i Księga Jonasza
      1. Księga Tobiasza
      2. Księga Jonasza
    4. Ewangelie dzieciństwa
    5. Opowiadania o cudach
    6. Opowiadania paschalne
  3. Drugie wyzwanie: problemy etyczne i socjalne
    1. Przemoc w Biblii
      1. Przemoc i prawna obrona przed nią
      2. Prawo klątwy
      3. Modlitwy z prośbą o zemstę
    2. Status społeczny kobiet
  4. Podsumowanie

Zakończenie generalne

  1. Pochodzenie tekstu biblijnego od Boga
  2. Prawda Pisma Świętego
  3. Interpretacja trudnych stron Biblii
Fiszki (8)

PKB14-5 — Sześć dni komunikuje porządek i celowość, a nie chronologię fizyczną

Stały link do fiszki
Priorytet: NajwyższyMiejsce: 2.1Miejsce: 3.3Miejsce: 3.5
Przeczytaj fragment i opracowanie

Rozumiem fragment

Lokalizacja

nr 67, s. 114 (strona PDF 114) Priorytet: najwyższy

Miejsce w rozprawie

Rozdział II: egzegeza opisów stworzenia; Rozdział III, pkt 3 i 5: racjonalność i ukierunkowanie CYTAT Intencją rozdzielenia dzieła stworzenia na sześć dni nie jest stwierdzenie prawdy wiary, jakoby świat rzeczywiście przybrał swój kształt w sześć dni […]; chodzi raczej o zakomunikowanie prawdy o porządku i celowości stworzenia. JAK WYKORZYSTAĆ Bardzo mocny tekst do wykazania, że teologiczna afirmacja ładu i celu nie wymaga młodego wieku świata ani dosłownej sześciodniowej chronologii. Może stanowić pomost do dyskusji o teleologii i fine-tuningu. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA „Celowość stworzenia” jest tu twierdzeniem teologicznym wyprowadzonym z sensu kanonicznego, nie technicznym potwierdzeniem konkretnej metody wnioskowania o projekcie.

Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa

Pełna karta — także tekst oryginalny

Lokalizacja

nr 67, s. 114 (PDF s. 114) Priorytet: najwyższy

Miejsce w rozprawie

Rozdział II: egzegeza opisów stworzenia; Rozdział III, pkt 3 i 5: racjonalność i ukierunkowanie CYTAT Intencją rozdzielenia dzieła stworzenia na sześć dni nie jest stwierdzenie prawdy wiary, jakoby świat rzeczywiście przybrał swój kształt w sześć dni [...]; chodzi raczej o zakomunikowanie prawdy o porządku i celowości stworzenia. JAK WYKORZYSTAĆ Bardzo mocny tekst do wykazania, że teologiczna afirmacja ładu i celu nie wymaga młodego wieku świata ani dosłownej sześciodniowej chronologii. Może stanowić pomost do dyskusji o teleologii i fine-tuningu. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA „Celowość stworzenia” jest tu twierdzeniem teologicznym wyprowadzonym z sensu kanonicznego, nie technicznym potwierdzeniem konkretnej metody wnioskowania o projekcie.

PKB14-1 — Objawienie i natchnienie to dwa różne działania Boga

Stały link do fiszki
Priorytet: WysokiMiejsce: 2.1Miejsce: 3.8
Przeczytaj fragment i opracowanie

Rozumiem fragment

Lokalizacja

nr 7, s. 19 (strona PDF 19) Priorytet: wysoki

Miejsce w rozprawie

Rozdział II: teologia stworzenia i Objawienie; Rozdział III, pkt 8: granice teologii naturalnej CYTAT „Objawienie” jawi się jako podstawowy czyn Boga, poprzez który komunikuje On, kim jest i jakie jest misterium jego woli […]. „Natchnienie” jawi się natomiast jako działanie, poprzez które Bóg uzdalnia pewnych ludzi, przez siebie wybranych, do wiernego przekazania na piśmie jego objawienia […]. Natchnienie zakłada objawienie i służy wiernemu przekazaniu objawienia w księgach Pisma świętego. JAK WYKORZYSTAĆ Cytat pozwala uporządkować poziomy argumentacji. Wniosek o inteligentnej przyczynie, wyprowadzany z danych przyrodniczych, należy do filozoficzno-naturalnego namysłu nad światem; nie jest jeszcze treścią Objawienia ani nie zastępuje natchnionego świadectwa biblijnego. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA Nie utożsamiać „wykrycia projektu” z przyjęciem Objawienia chrześcijańskiego. Dokument zakłada wiarę w natchnienie i opisuje jej naturę.

Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa

Pełna karta — także tekst oryginalny

Lokalizacja

nr 7, s. 19 (PDF s. 19) Priorytet: wysoki

Miejsce w rozprawie

Rozdział II: teologia stworzenia i Objawienie; Rozdział III, pkt 8: granice teologii naturalnej CYTAT „Objawienie” jawi się jako podstawowy czyn Boga, poprzez który komunikuje On, kim jest i jakie jest misterium jego woli [...]. „Natchnienie” jawi się natomiast jako działanie, poprzez które Bóg uzdalnia pewnych ludzi, przez siebie wybranych, do wiernego przekazania na piśmie jego objawienia [...]. Natchnienie zakłada objawienie i służy wiernemu przekazaniu objawienia w księgach Pisma świętego. JAK WYKORZYSTAĆ Cytat pozwala uporządkować poziomy argumentacji. Wniosek o inteligentnej przyczynie, wyprowadzany z danych przyrodniczych, należy do filozoficzno-naturalnego namysłu nad światem; nie jest jeszcze treścią Objawienia ani nie zastępuje natchnionego świadectwa biblijnego. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA Nie utożsamiać „wykrycia projektu” z przyjęciem Objawienia chrześcijańskiego. Dokument zakłada wiarę w natchnienie i opisuje jej naturę.

PKB14-2 — Stworzenie jest formą objawienia, której pełnią jest Chrystus

Stały link do fiszki
Priorytet: WysokiMiejsce: 2.1Miejsce: 2.2Miejsce: 3.6Miejsce: 3.8
Przeczytaj fragment i opracowanie

Rozumiem fragment

Lokalizacja

nr 10, s. 23 (strona PDF 23) Priorytet: wysoki

Miejsce w rozprawie

Rozdział II: teologia stworzenia i teologia naturalna; Rozdział III, pkt 6 i 8 CYTAT Bóg objawia się w dziele stworzenia […], a szczególnie w człowieku stworzonym „na jego obraz” (Rdz 1,27). Nade wszystko jednak objawia się w dziejach ludu Izraela „poprzez czyny i słowo wewnętrznie ze sobą powiązane” […]. W ten sposób zarysowują się różne formy objawienia Bożego, które osiąga swoją pełnię i swój szczyt w osobie Jezusa. JAK WYKORZYSTAĆ Może otworzyć podrozdział o relacji objawienia naturalnego do historycznego Objawienia. Uzasadnia tezę, że świat jest czytelny religijnie, lecz pełna identyfikacja Boga i Jego zamiaru dokonuje się w Chrystusie. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA Nie przedstawia stworzenia jako samowystarczalnego „tekstu”, z którego można wyprowadzić całą chrystologię. Wskazuje hierarchię i kulminację form objawienia.

Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa

Pełna karta — także tekst oryginalny

Lokalizacja

nr 10, s. 23 (PDF s. 23) Priorytet: wysoki

Miejsce w rozprawie

Rozdział II: teologia stworzenia i teologia naturalna; Rozdział III, pkt 6 i 8 CYTAT Bóg objawia się w dziele stworzenia [...], a szczególnie w człowieku stworzonym „na jego obraz” (Rdz 1,27). Nade wszystko jednak objawia się w dziejach ludu Izraela „poprzez czyny i słowo wewnętrznie ze sobą powiązane” [...]. W ten sposób zarysowują się różne formy objawienia Bożego, które osiąga swoją pełnię i swój szczyt w osobie Jezusa. JAK WYKORZYSTAĆ Może otworzyć podrozdział o relacji objawienia naturalnego do historycznego Objawienia. Uzasadnia tezę, że świat jest czytelny religijnie, lecz pełna identyfikacja Boga i Jego zamiaru dokonuje się w Chrystusie. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA Nie przedstawia stworzenia jako samowystarczalnego „tekstu”, z którego można wyprowadzić całą chrystologię. Wskazuje hierarchię i kulminację form objawienia.

PKB14-03 — Autorzy biblijni nie spełniają wymogów współczesnej nauki

Stały link do fiszki
Priorytet: WysokiMiejsce: 1.5Miejsce: 2.3
Przeczytaj fragment i opracowanie

Rozumiem fragment

Lokalizacja

nr 63, s. 108-109 (strona PDF 108-109) Priorytet: wysoki

Miejsce w rozprawie

Rozdział I: metodologia i krytyka argumentu z projektu; Rozdział II: hermeneutyka i autonomia nauk Wraz z kolejnymi odkryciami w dziedzinie historii, filologii oraz nauk przyrodniczych […] egzegeci musieli uznać, że w Biblii nie wszystko wyraża się zgodnie z wymogami współczesnej nauki. Pisarze biblijni odzwierciedlają ograniczenia ich osobistego poznania, a ponadto ograniczenia wynikające z epoki i kultury, w której są zanurzeni. […] Księgi biblijne […] mają za zadanie komunikować prawdę na tyle, na ile jest ona związana z naszym zbawieniem.

Jak wykorzystać

Najlepszy cytat do odrzucenia konkordyzmu. Pozwala zastrzec, że argumentacja inteligentny projekt musi opierać się na aktualnych danych i metodach naukowych, a nie na traktowaniu opisów biblijnych jako alternatywnej kosmologii lub biologii.

Zastrzeżenie

Sformułowanie o prawdzie „dla naszego zbawienia” nie oznacza, że tylko wybrane partie Biblii są natchnione. Komisja wyraźnie odrzuca takie zawężenie.

Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa

Pełna karta — także tekst oryginalny

Lokalizacja

nr 63, s. 108-109 (PDF s. 108-109) Priorytet: wysoki

Miejsce w rozprawie

Rozdział I: metodologia i krytyka argumentu z projektu; Rozdział II: hermeneutyka i autonomia nauk CYTAT Wraz z kolejnymi odkryciami w dziedzinie historii, filologii oraz nauk przyrodniczych [...] egzegeci musieli uznać, że w Biblii nie wszystko wyraża się zgodnie z wymogami współczesnej nauki. Pisarze biblijni odzwierciedlają ograniczenia ich osobistego poznania, a ponadto ograniczenia wynikające z epoki i kultury, w której są zanurzeni. [...] Księgi biblijne [...] mają za zadanie komunikować prawdę na tyle, na ile jest ona związana z naszym zbawieniem. JAK WYKORZYSTAĆ Najlepszy cytat do odrzucenia konkordyzmu. Pozwala zastrzec, że argumentacja ID musi opierać się na aktualnych danych i metodach naukowych, a nie na traktowaniu opisów biblijnych jako alternatywnej kosmologii lub biologii. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA Sformułowanie o prawdzie „dla naszego zbawienia” nie oznacza, że tylko wybrane partie Biblii są natchnione. Komisja wyraźnie odrzuca takie zawężenie.

PKB14-6 — Świat jako dar i „Boży projekt” ukierunkowany na dobro człowieka

Stały link do fiszki
Priorytet: WysokiMiejsce: 2.1Miejsce: 3.5
Przeczytaj fragment i opracowanie

Rozumiem fragment

Lokalizacja

nr 67, s. 114 (strona PDF 114) Priorytet: wysoki

Miejsce w rozprawie

Rozdział II: stworzenie jako dar; Rozdział III, pkt 5: ukierunkowanie na życie i poznanie CYTAT Dwa teksty o początku […] używając różnych obrazów, starają się […] wypowiedzieć tę samą prawdę: świat stworzony jest darem Bożym, Bożym projektem, który ma na celu dobro człowieka […]. Ludzkość jest w ten sposób umieszczona w „relacji stworzenia” wobec Boga: początkowy darmowy dar Stwórcy wzywa do odpowiedzi ze strony człowieka. JAK WYKORZYSTAĆ Cytat dostarcza języka do teologicznej recepcji wyników inteligentny projekt: od rozpoznania porządku można przejść do kategorii daru, dobra i odpowiedzialności. Szczególnie przydatny w części rekonstruującej aksjologiczne znaczenie projektu. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA Wyrażenie „Boży projekt” nie jest w dokumencie nazwą współczesnej teorii Intelligent Design. Należy wyraźnie zaznaczyć różnicę znaczeń.

Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa

Pełna karta — także tekst oryginalny

Lokalizacja

nr 67, s. 114 (PDF s. 114) Priorytet: wysoki

Miejsce w rozprawie

Rozdział II: stworzenie jako dar; Rozdział III, pkt 5: ukierunkowanie na życie i poznanie CYTAT Dwa teksty o początku [...] używając różnych obrazów, starają się [...] wypowiedzieć tę samą prawdę: świat stworzony jest darem Bożym, Bożym projektem, który ma na celu dobro człowieka [...]. Ludzkość jest w ten sposób umieszczona w „relacji stworzenia” wobec Boga: początkowy darmowy dar Stwórcy wzywa do odpowiedzi ze strony człowieka. JAK WYKORZYSTAĆ Cytat dostarcza języka do teologicznej recepcji wyników ID: od rozpoznania porządku można przejść do kategorii daru, dobra i odpowiedzialności. Szczególnie przydatny w części rekonstruującej aksjologiczne znaczenie projektu. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA Wyrażenie „Boży projekt” nie jest w dokumencie nazwą współczesnej teorii Intelligent Design. Należy wyraźnie zaznaczyć różnicę znaczeń.

PKB14-7 — Narracje teologiczne i ich „jądro historyczne”

Stały link do fiszki
Priorytet: WysokiMiejsce: 2.1
Przeczytaj fragment i opracowanie

Rozumiem fragment

Lokalizacja

nr 104-105, s. 178-179 (strona PDF 178-179) Priorytet: wysoki

Miejsce w rozprawie

Rozdział II: hermeneutyka biblijnej historii początków CYTAT Opowiadania biblijne są narracjami teologicznymi. Ich prawda […] zostaje wydobyta z opowiedzianych faktów, ale przede wszystkim z celów dydaktycznych, parenetycznych i teologicznych […]. Historia zbawienia, jednakże, nie istnieje bez pewnego „jądra historycznego”, jeżeli jest prawdą, że Bóg się objawia poprzez „wydarzenia i słowa wewnętrznie ze sobą powiązane”. JAK WYKORZYSTAĆ Pozwala uniknąć dwóch skrajności: kronikarskiego literalizmu oraz redukcji Rdz 1–11 do swobodnej fikcji. Przydatny do zdefiniowania historyczności teologicznej i jej relacji do gatunku literackiego. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA Dokument nie podaje kompletnego katalogu elementów „jądra historycznego”. Tego nie wolno dopowiadać wyłącznie na podstawie samego cytatu.

Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa

Pełna karta — także tekst oryginalny

Lokalizacja

nr 104-105, s. 178-179 (PDF s. 178-179) Priorytet: wysoki

Miejsce w rozprawie

Rozdział II: hermeneutyka biblijnej historii początków CYTAT Opowiadania biblijne są narracjami teologicznymi. Ich prawda [...] zostaje wydobyta z opowiedzianych faktów, ale przede wszystkim z celów dydaktycznych, parenetycznych i teologicznych [...]. Historia zbawienia, jednakże, nie istnieje bez pewnego „jądra historycznego”, jeżeli jest prawdą, że Bóg się objawia poprzez „wydarzenia i słowa wewnętrznie ze sobą powiązane”. JAK WYKORZYSTAĆ Pozwala uniknąć dwóch skrajności: kronikarskiego literalizmu oraz redukcji Rdz 1–11 do swobodnej fikcji. Przydatny do zdefiniowania historyczności teologicznej i jej relacji do gatunku literackiego. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA Dokument nie podaje kompletnego katalogu elementów „jądra historycznego”. Tego nie wolno dopowiadać wyłącznie na podstawie samego cytatu.

PKB14-8 — Prawda Biblii to objawienie Boga i Jego zbawczego projektu

Stały link do fiszki
Priorytet: WysokiMiejsce: 2.1Miejsce: 3.8
Przeczytaj fragment i opracowanie

Rozumiem fragment

Lokalizacja

nr 144 i 146, s. 230 i 233 (strona PDF 230 i 233) Priorytet: wysoki

Miejsce w rozprawie

Rozdział II: natura prawdy biblijnej; Rozdział III, pkt 8: potrzeba Objawienia CYTAT Cechą fundamentalną jest jej prawda, rozumiana jednak nie jako suma precyzyjnych i prawdziwych informacji o różnych aspektach ludzkiego poznania, ale jako objawienie się samego Boga oraz jego zbawczego projektu. […] Obowiązkiem interpretatora jest zatem unikanie lektury fundamentalistycznej Biblii, aby móc usytuować różne sformułowania tekstu świętego w ich kontekście historycznym, zwracając uwagę na gatunki literackie. JAK WYKORZYSTAĆ Nadaje się do końcowego rozróżnienia: teologia naturalna może pytać o przyczynę i cechy projektu, natomiast Biblia odsłania Boga w perspektywie zbawczej. Pomaga również sformułować zasadę interpretacji wszystkich wcześniejszych orzeczeń. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA Nie przeciwstawia prawdy zbawczej prawdzie historycznej, lecz ustala centrum i cel Pisma. Kontekst, gatunek i całość kanonu pozostają obowiązkowe.

II. Papieska Komisja Biblijna, De charactere historico trium priorum capitum Geneseos (1909) Responsa z 1909 r. jednocześnie bronią realnego odniesienia opowiadań o początkach i dopuszczają metaforyczność, alegorię, różnorodność interpretacji oraz niedosłowne rozumienie „dni”. W rozprawie warto pokazać oba bieguny, a nie tylko jeden z nich.

Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa

Pełna karta — także tekst oryginalny

Lokalizacja

nr 144 i 146, s. 230 i 233 (PDF s. 230 i 233) Priorytet: wysoki

Miejsce w rozprawie

Rozdział II: natura prawdy biblijnej; Rozdział III, pkt 8: potrzeba Objawienia CYTAT Cechą fundamentalną jest jej prawda, rozumiana jednak nie jako suma precyzyjnych i prawdziwych informacji o różnych aspektach ludzkiego poznania, ale jako objawienie się samego Boga oraz jego zbawczego projektu. [...] Obowiązkiem interpretatora jest zatem unikanie lektury fundamentalistycznej Biblii, aby móc usytuować różne sformułowania tekstu świętego w ich kontekście historycznym, zwracając uwagę na gatunki literackie. JAK WYKORZYSTAĆ Nadaje się do końcowego rozróżnienia: teologia naturalna może pytać o przyczynę i cechy projektu, natomiast Biblia odsłania Boga w perspektywie zbawczej. Pomaga również sformułować zasadę interpretacji wszystkich wcześniejszych orzeczeń. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA Nie przeciwstawia prawdy zbawczej prawdzie historycznej, lecz ustala centrum i cel Pisma. Kontekst, gatunek i całość kanonu pozostają obowiązkowe.

II. Papieska Komisja Biblijna, De charactere historico trium priorum capitum Geneseos (1909) Responsa z 1909 r. jednocześnie bronią realnego odniesienia opowiadań o początkach i dopuszczają metaforyczność, alegorię, różnorodność interpretacji oraz niedosłowne rozumienie „dni”. W rozprawie warto pokazać oba bieguny, a nie tylko jeden z nich.

PKB14-04 — Rdz 1–2 nie odpowiada na pytanie „jak”, lecz mówi o Stwórcy i sensie

Stały link do fiszki
Priorytet: BrakMiejsce: 1.5Miejsce: 2.1Miejsce: 2.3
Przeczytaj fragment i opracowanie

Rozumiem fragment

Lokalizacja

nr 67, s. 113 (strona PDF 113) Priorytet: najwyższy

Miejsce w rozprawie

Rozdział I: granice użycia Biblii w sporze o inteligentny projekt; Rozdział II: teologia stworzenia i naturalizm metodologiczny Jako „opowiadania o stworzeniu”, nie obrazują one tego „jak” narodził się świat i człowiek, lecz mówią o Stwórcy i jego relacji ze stworzeniem i istotą stworzoną. […] Należy odrzucić taką lekturę, aby w sposób bardziej adekwatny wyjść naprzeciw intencji autorów biblijnych bez stawiania ich twierdzeń w opozycji do wiedzy i nauk przyrodniczych naszych czasów.

Jak wykorzystać

Może pełnić funkcję tezy metodologicznej całej rozprawy: nauki przyrodnicze rekonstruują mechanizmy i historię, teologia pyta o stworzenie, zależność, sens i cel. inteligentny projekt należy analizować na styku nauki i filozofii, nie jako egzegezę Rdz 1.

Zastrzeżenie

Rozróżnienie „jak” i „kto/po co” nie oznacza, że nauka i teologia nigdy nie dotykają wspólnych pytań; oznacza natomiast różnicę ich formalnych metod i pierwszorzędnych celów.

Zaplecze redakcyjne — analiza szczegółowa

Pełna karta — także tekst oryginalny

Lokalizacja

nr 67, s. 113 (PDF s. 113) Priorytet: najwyższy

Miejsce w rozprawie

Rozdział I: granice użycia Biblii w sporze o ID; Rozdział II: teologia stworzenia i naturalizm metodologiczny CYTAT Jako „opowiadania o stworzeniu”, nie obrazują one tego „jak” narodził się świat i człowiek, lecz mówią o Stwórcy i jego relacji ze stworzeniem i istotą stworzoną. [...] Należy odrzucić taką lekturę, aby w sposób bardziej adekwatny wyjść naprzeciw intencji autorów biblijnych bez stawiania ich twierdzeń w opozycji do wiedzy i nauk przyrodniczych naszych czasów. JAK WYKORZYSTAĆ Może pełnić funkcję tezy metodologicznej całej rozprawy: nauki przyrodnicze rekonstruują mechanizmy i historię, teologia pyta o stworzenie, zależność, sens i cel. ID należy analizować na styku nauki i filozofii, nie jako egzegezę Rdz 1. OSTROŻNOŚĆ INTERPRETACYJNA Rozróżnienie „jak” i „kto/po co” nie oznacza, że nauka i teologia nigdy nie dotykają wspólnych pytań; oznacza natomiast różnicę ich formalnych metod i pierwszorzędnych celów.

← Wróć do indeksu bibliografii