Reguły fizyczne kosmicznej gry musiały przyjąć bardzo precyzyjną postać, aby biologia była realną możliwością. Fizyczna struktura świata musiała od początku być obdarzona potencjalnością antropiczną.

Ponieważ fizyka przyjmuje prawa przyrody jako dany i niewyjaśniony punkt wyjścia, na którym opiera wyjaśnienia procesów kosmicznych, jej własny dyskurs nie może wykroczyć poza te prawa, aby wyjaśnić ich ostateczny charakter. Dlatego odpowiedzi na zasadę antropiczną mają zasadniczo charakter metafizyczny, niezależnie od tego, czy ich zwolennicy to przyznają.

Każdy scenariusz pochodzenia życia musi wyjaśnić powstanie cząsteczek zakodowanych tak, by realizowały minimalne funkcje życia. Musi w szczególności wyjaśnić, jak powstały złożone polipeptydy i polinukleotydy o dużej pojemności informacyjnej oraz jak zostały zakodowane złożoną wyspecyfikowaną informacją.

System nieredukowalnie złożony to pojedynczy system koniecznie złożony z kilku dobrze dopasowanych, współdziałających części, które wnoszą wkład w funkcję podstawową, przy czym usunięcie którejkolwiek części sprawia, że system faktycznie przestaje działać.

Kluczowa teza inteligentny projekt nie głosi, że dobór naturalny nie wyjaśnia niczego, lecz że nie wyjaśnia wszystkiego.

Oparta na doświadczeniu wiedza o przepływie informacji ma potwierdzać, że systemy zawierające duże ilości wyspecyfikowanej złożoności – zwłaszcza kody i języki – niezmiennie pochodzą ze źródła inteligentnego: umysłu lub osobowego sprawcy.

Moce przyczynowe, których doborowi naturalnemu brakuje niemal z definicji, są związane z atrybutami świadomości i racjonalności – z inteligencją działającą celowo.

Na podstawie doświadczenia i analizy mocy przyczynowych różnych czynników możemy – zdaniem Meyera -wnioskować o inteligentnym projekcie jako najlepszym, czyli przyczynowo najbardziej adekwatnym wyjaśnieniu pochodzenia złożonej wyspecyfikowanej informacji potrzebnej do budowy zwierząt kambryjskich.

„Inteligentny projekt jest trzema rzeczami: naukowym programem badawczym, który bada skutki przyczyn inteligentnych; ruchem intelektualnym, który podważa darwinizm i jego naturalistyczne dziedzictwo; oraz sposobem rozumienia działania Bożego. Inteligentny projekt przecina zatem obszary nauki i teologii.”

„Chodzi tu o dwa rodzaje projektu: (1) projekt wszechświata jako całości oraz (2) przypadki projektu wewnątrz wszechświata.”

„W biologii inteligentny projekt jest teorią pochodzenia i rozwoju form biologicznych. Jej podstawowe twierdzenie głosi, że przyczyny inteligentne są konieczne do wyjaśnienia złożonych, bogatych w informację struktur biologicznych i że przyczyny te są empirycznie wykrywalne.”

„Inteligentny projekt nie zakłada ani Stwórcy, ani cudów. Jest teologicznie minimalistyczny. Wykrywa inteligencję, nie spekulując o naturze tej inteligencji.”

„Inteligentny projekt jest zarazem skromniejszy i potężniejszy niż teologia naturalna. Z obserwowalnych cech świata przyrody wnioskuje o inteligencji odpowiedzialnej za te cechy. […] Natomiast zadaniem teologa jest powiązanie inteligencji wywnioskowanej przez teoretyka projektu z Bogiem Pisma.”

„Kryterium złożoności–specyfikacji wykrywa projekt przez ustalenie trzech rzeczy: kontyngencji, złożoności i specyfikacji. Gdy mamy wyjaśnić zdarzenie, obiekt lub strukturę, musimy zdecydować, czy przypisać je konieczności, przypadkowi czy projektowi.”

„Wnioskowanie o projekcie za pomocą kryterium złożoności–specyfikacji […] jest równoważne wykrywaniu złożonej wyspecyfikowanej informacji. […] Projekt i CSI są — jak powiedzieliby matematycy — izomorficzne.”

„Według naturalizmu metodologicznego właściwy sposób prowadzenia poważnego badania polega na ścisłym ograniczeniu się do wyjaśnień naturalistycznych […]. [Krytyka] wykazuje jednak tylko tyle, że cuda są niemożliwe, jeśli przyrodę pojmuje się jako zamknięty system przyczyn naturalnych. […] Wynika stąd — zdaniem Dembskiego — że naturalizm metodologiczny nie może prawomocnie z góry wykluczać projektu.”

„Według modelu wzajemnego wsparcia teologia i nauka częściowo się pokrywają, ale nie są współzakresowe. Tam, gdzie się pokrywają, jedna dyscyplina może udzielać drugiej wsparcia epistemicznego. Wsparcie epistemiczne jest pojęciem znacznie szerszym niż dowód. […] W chrześcijaństwie Bóg tradycyjnie objawia się w dwóch księgach: Piśmie i naturze.”

„Chrześcijańska doktryna stworzenia jest zgodna z modelem Wielkiego Wybuchu i — zdaniem Dembskiego — może zostać uznana za lepsze jego wyjaśnienie niż konkurencyjne ujęcia naturalistyczne. […] Można zatem mówić o epistemicznym wsparciu doktryny stworzenia przez Wielki Wybuch.”

„Działania Boga są wolne i chociaż odpowiada On na swoje stworzenie, nie czyni tego z konieczności. W teizmie działanie Boże nie daje się więc zredukować do bardziej podstawowego sposobu przyczynowania.”

„Bóg wypowiada Boski Logos, aby stworzyć świat, i przez to czyni świat poznawalnym. […] Informacja […] jest mostem łączącym transcendencję z immanencją.”