Czy miłość wymaga milczenia wobec przemocy?

Miłość nie znaczy milczenia

To nie jest głos sprzeciwu. To głos zasłuchania. Z wdzięczności i z bólu. Z miłości do Eucharystii i do kapłaństwa, które nosi na sobie ciężar słowa.

Są takie sytuacje, kiedy miłość nie oznacza bliskości. Kiedy kochasz, ale nie możesz już być obok. Bo miłość, choć cierpliwa i wierna, nie godzi się na krzywdę.

Małżeństwo to przymierze miłości, a nie niewola cierpienia. Jeśli ktoś doświadcza przemocy — czy to słownej, psychicznej, czy fizycznej — ma prawo, a nawet obowiązek, postawić granicę. Oddalić się. Zadbać o siebie. Chronić dzieci. I to nie oznacza zdrady przysięgi.

Kościół nie nakazuje milczenia wobec zła. Mówi wyraźnie: miłość nie usuwa rozsądku. A czasem największą miłością, jaką możemy okazać drugiemu, jest powiedzenie: „Dość. Tak nie wolno. Zatrzymaj się.”

To wciąż może być miłość. Tylko mądra.

Panie, daj siłę tym, którzy cierpią w milczeniu.
Daj światło tym, którzy nie wiedzą, co dalej.
Daj mądrość tym, którzy muszą postawić granicę.
I daj wszystkim odwagę, by nie milczeli wobec zła. Amen.