Kult świętych istniał od początku chrześcijaństwa. Pierwszą świętą czczoną w Kościele była Maryja, co wypływało zupełnie naturalnie z faktu, że była Matką Zbawiciela. Następnie zaczęto oddawać cześć męczennikom pierwszych wieków, którzy dawali świadectwo wiary, umierając za Chrystusa. Potem czcią otaczano również tych ludzi, którzy swą postawą pokazywali zawsze, że żyją w szczególnej przyjaźni z Bogiem.
,,W ciągu roku liturgicznego obchodzi się ( … ) święta, którymi czcimy Świętych Pańskich. W tych świętach ( … ) Kościół starał się przedkładać wiernym przykłady świętości, aby nimi pobudzeni przyozdabiali się w cnoty samego Boskiego Zbawiciela. Albowiem w cnotach praktykowanych przez świętych na różny sposób odzwierciedla się cnota samego Jezusa Chrystusa; powinniśmy więc być ich naśladowcami, tak jak oni byli naśladowcami Jego”. PiusXII, Encyklika Mediator Dei, 654
Kościół przez cały rok liturgiczny oddaje cześć świętym Pańskim, wzywając ich wstawiennictwa u Boga. Wielu z nich jest wspominanych co roku tego samego dnia, ale nie sposób w liturgii wymienić z imienia wszystkich świętych i błogosławionych uznanych oficjalnie przez Kościół. Jest też cała rzesza świętych, których imion nie znamy. Być może dla swoich znajomych byli zwykłymi ludźmi, ale dla Boga byli wyjątkowi .
Kościół czci więc wszystkich, którzy przebywają już z Bogiem w niebie, w jednej uroczystości przypadającej 1 listopada. Być może są wśród nich także ludzie, których spotkaliśmy podczas ich ziemskiego życia, a nie zdawaliśmy sobie sprawy z tego, że żyli jak święci . Świętość często dokonuje się w ukryciu i warto mieć świadomość, że świętymi mogą być również nasi bliscy zmarli.
I będą oglądać Jego oblicze,
a imię Jego – na ich czołach.
I już nocy nie będzie.
A nie potrzeba im światła lampy
ani światła słońca,
bo Pan Bóg będzie świecił nad nimi
i będą królować na wieki wieków. Ap 22,4-5
Wszyscy zaproszeni na uczę w niebie będą mogli wpatrywać się w Boże oblicze. Staną się mieszkańcami nieba. Wypisane imię na czole to znak przynależności do Boga. Mają go ci, którzy podczas ziemskiego życia nie bali się poszukiwać Bożego światła i żyć nim.
Święty Jan w Apokalipsie ukazuje cel, który święci już osiągnęli: przeszli z ciemności nocy do wiecznego światła, którym jest blask Bożej chwaty. Jest to przejście od grzechu do świętości.
Życie świętych może być dla nas przykładem, ale nie powinno zatrzymywać naszej uwagi na nich samych. Przykład ich życia ma nas prowadzić do Jezusa Chrystusa. To On stał się dla świętych wzorem do naśladowania i dat im siłę do bycia świętymi. Teraz są niebie i mogą wstawiać się za nami u Boga.
„Ponieważ «mieszkańcy nieba głębiej są zjednoczeni z Chrystusem, jeszcze mocniej utwierdzają cały Kościół w świętości … nieustanie wstawiają się za nami u Ojca, ofiarując Mu zasługi, które przez jedynego Pośrednika między Bogiem a ludźmi, Jezusa Chrystusa, zdobyli na ziemi .. , Ich braterska troska również bardzo wspomaga naszą słabość».
«Nie płaczcie, będziecie mieli ze mnie większy pożytek i będę wam skuteczniej pomagał niż za życia» (św. Dominik).
«Przejdę do mojego nieba, aby czynić dobrze na ziemi» (św. Teresa od Dzieciątka Jezus)”. KKK 956
Świętość mogą osiągnąć ludzie wszystkich czasów i narodowości. Nie jest ważne, czy są to osoby biedne, czy bogate. Nie ma znaczenia wykształcenie lub jego brak. Do świętości dążyli młodzi, dojrzali i starsi, a także dzieci – i wielu ją osiągnęło. Najważniejsze w postawie świętych byto ich oddanie się Bogu i wytrwałość.
„Wszechmogący, wieczny Boże, Ty pozwalasz nam w jednej uroczystości czcić zasługi Wszystkich Świętych, prosimy Cię, abyś dzięki wstawiennictwu tak wielu orędowników, hojnie udzielił nam upragnionego przebaczenia. Przeż naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków”. Kolekta na uroczystość Wszystkich Świętych
PIN: 007763395
Propozycja planu lekcji (konspekt)
Cel lekcji:
1. Uczeń rozumie znaczenie świętych patronów w kontekście wiary chrześcijańskiej.
2. Uczeń potrafi analizować teksty źródłowe i odnosić je do swojego życia.
3. Uczeń angażuje się w refleksję nad swoim osobistym patronem i drogą do świętości.
Przebieg lekcji:
1. Wprowadzenie (5 minut)
• Modlitwa na rozpoczęcie lekcji: Krótkie wezwanie o pomoc i inspirację od świętych patronów.
• Wprowadzenie do tematu: Zwięzłe omówienie kultu świętych i jego początków w Kościele, nawiązując do treści z podręcznika.
2. Rozpoznaję (10 minut)
• Czytanie fragmentu: Uczniowie wspólnie czytają fragment z podręcznika dotyczący początków kultu świętych i ich znaczenia w liturgii.
• Dyskusja klasowa: Jakie znaczenie ma świadomość, że święci mogą być naszymi patronami i jak mogą nas wspierać w drodze do Boga?
3. Rozważam (15 minut)
• Refleksja nad tekstem: Uczniowie analizują wybrane cytaty, np. „Przejdę do mojego nieba, aby czynić dobrze na ziemi” (św. Teresa od Dzieciątka Jezus), i rozmawiają o przesłaniu, które można z nich wyciągnąć.
• Praca w parach: Uczniowie tworzą pary i zastanawiają się, jak życie i przesłanie ich patronów mogą być aktualne we współczesnym świecie. Wykorzystują pytania pomocnicze:
1. Co wyróżnia świętego jako patrona?
2. Jak ten święty mógłby nas inspirować?
4. Działam (10 minut)
• Praktyczne zastosowanie: Uczniowie wybierają jedno z proponowanych zadań:
1. Napisanie krótkiej informacji o swoim patronie chrztu lub bierzmowania.
2. Przygotowanie modlitwy w formie litanijnej, nawiązując do swoich ulubionych świętych.
• Dyskusja: Chętni uczniowie dzielą się swoimi refleksjami.
5. Podsumowanie i modlitwa (5 minut)
• Zbiorowe podsumowanie: Czego dowiedzieliśmy się o roli świętych patronów? Jak możemy naśladować ich życie?
• Modlitwa końcowa: Wspólna modlitwa, prosząc o pomoc w dążeniu do świętości i wzrastaniu w wierze.
Materiały pomocnicze:
• Fragmenty z podręcznika
• Cytaty świętych
• Teksty modlitw
