Bóg jest osobą i stworzył nas jako osoby. Każdy z nas ma godność, która przewyższa wartość innych dzieł Bożych. Człowiek jako jedyne ze stworzeń może postrzegać innych jako osoby, uznawać ich godność i kochać ich. por. Youcat, s.58
Używacie rozumu i wolnej woli. Tutaj była to zabawa. Ale gdy w grę wchodzi prawdziwe życie i czyjeś uczucia, sprawa nabiera już wydźwięku moralnego i wola ma bardzo ważną rolę do odegrania …
Dlaczego tak jest? Bo tak zostaliśmy stworzeni przez Pana Boga.
Jesteśmy stworzeni na obraz Boga. Przez to, że mamy nieśmiertelną duszę, od poczęcia istniejemy już na zawsze. W ten sposób nosimy w sobie coś z wieczności Boga. Dzięki duszy możemy poznawać Boga i jego działanie w świecie oraz potrafimy kochać. Podczas ziemskiego życia nie poznamy całej rzeczywistości ani nie będziemy kochać jak Bóg, jednak przez dążenie do prawdy i miłości możemy stawać się coraz bardziej do Niego podobni.
Dzięki swojej duchowej naturze człowiek potrafi nawiązywać relacje ze Stwórcą i z innymi ludźmi. Może zbliżać się do szczęścia wiecznego – przebywania z Bogiem.
Zadanie 1: Zaplanuj ciekawego posta (na kartce papieru A5 lub przy użyciu programu Canva Android / Canva IOS). Uwaga! Post ma przyciągać uwagę waszych kolegów z klasy, ale nie może nikogo obrażać. Czas maks. 5 minut. Wyślij projekt na e-mail: ms@alians.eu
Zadanie 2: Odpal formularz – „Bóg stworzył człowieka” – i na podstawie tekstów (przyciski z ikoną mózgu) wyjaśnij znaczenia słów podanych w formularzu. Zaczynamy !!!
A wreszcie rzekł Bóg: ,,Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!” Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boga go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich:

,,Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi”. I rzekł Bóg: ,,Oto wam daję wszelką ro ślinę przyno szącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem(…)”. I tak się stało. A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre. Rdz 1,26-31
Mężczyzna i kobieta zostali powołani do współpracy ze Stwórcą w przekazywaniu życia.
Poczęcie człowieka łączy się ze szczególnym działaniem Boga, który daje istnienie nowej duszy, rozumnej i nieśmiertelnej. Człowiek został także powołany, by w imieniu Boga i zgodnie z Jego wolą panował nad światem . Realizuje to głównie przez pracę, która pomaga mu się rozwijać jako osobie.
Nasze istnienie, bycie człowiekiem , oznacza dla nas niezwykłą godność. Pociąga to za sobą zobowiązanie do troski o innych ludzi. Mamy rozpoznawać ich godność i traktować ich z miłością. Jesteśmy także zobowiązani do troski o stworzenia, które takiej godności nie posiadają, ale są dziełem Bożym i jako takie wymagają od nas szacunku i działania z odpowiedzialnością. Troska o świat i ochrona stworzeń jest naszym obowiązkiem.
Jak piękne jest wszystko, co stworzył Bóg. On powołał do istnienia także ciebie.
- Czego Bóg pragnął dla ciebie, dając ci życie?
- W jakich sytuacjach doświadczasz Jego miłości?
- Jakie szczęście ci proponuje?
- Za co jesteś Mu wdzięczny?

Bóg stworzył człowieka dobrym i pięknym.
- Na ile dostrzegasz Boże piękno, które jest w tobie?
- Ile Bożej dobroci dajesz z siebie innym?
Ponieważ jesteś Bożym stworzeniem, masz w sobie piękno, dobro, miłość. Szukaj ich każdego dnia na nowo.
Propozycja planu lekcji (konspekt)
Cel lekcji:
• Zrozumienie różnic między koncepcjami filozoficznymi a biblijną narracją dotyczącą pochodzenia człowieka i świata.
• Kształtowanie umiejętności analizy i porównania różnych koncepcji filozoficznych i teologicznych.
• Rozwijanie krytycznego myślenia w kontekście fundamentalnych pytań o pochodzenie człowieka.
Część I: Wprowadzenie (10 minut)
1. Rozpoczęcie lekcji od pytania: “Czy można pogodzić filozofię z nauczaniem biblijnym na temat pochodzenia człowieka i świata?”
2. Krótka prezentacja tematu:
• Przedstawienie dwóch głównych perspektyw: filozoficznych (np. koncepcje Arystotelesa, Platona, św. Tomasza z Akwinu) oraz biblijnej (opowieść o stworzeniu w Księdze Rodzaju).
• Wyjaśnienie celu lekcji, czyli zrozumienia różnic i podobieństw między tymi spojrzeniami.
Część II: Praca w grupach (15 minut)
1. Podział na grupy: Klasa zostaje podzielona na trzy grupy. Każda grupa analizuje jedno źródło:
• Grupa 1: Koncepcja Arystotelesa na temat pierwszej przyczyny i celowości.
• Grupa 2: Filozoficzne rozważania św. Tomasza z Akwinu o „pierwszym poruszycielu”.
• Grupa 3: Biblijna narracja o stworzeniu człowieka i świata (Genesis).
2. Zadanie: Każda grupa przygotowuje krótkie odpowiedzi na pytania:
• Jakie są główne idee przedstawione w tym źródle?
• Jakie argumenty przemawiają za tą koncepcją pochodzenia człowieka i świata?
Część III: Prezentacja wyników i dyskusja (15 minut)
1. Prezentacja grup: Każda grupa krótko przedstawia swoje wnioski.
2. Dyskusja klasowa:
• Jakie są różnice między filozoficznymi a biblijnymi koncepcjami?
• Czy filozofia może wspierać interpretację Biblii, czy jest raczej alternatywą?
• Jakie trudności mogą pojawić się w próbach połączenia tych dwóch perspektyw?
Część IV: Podsumowanie (5 minut)
1. Podsumowanie kluczowych wniosków: Zwrócenie uwagi na różne sposoby interpretowania pochodzenia człowieka i świata oraz na to, jak filozofia i teologia mogą współistnieć, choć czasem w odmienny sposób.
2. Pytanie refleksyjne na zakończenie: „Która z tych koncepcji jest mi najbliższa i dlaczego?”
3. Zadanie domowe (opcjonalne): Napisanie krótkiego eseju na temat „Jakie są moje przemyślenia na temat pochodzenia człowieka i świata w kontekście filozofii i Biblii?”
Uwagi
• Interaktywność: Aby wzbogacić lekcję, można zachęcić uczniów do szybkiego wyszukiwania dodatkowych informacji na temat omawianych koncepcji filozoficznych.
• Dostosowanie poziomu: W zależności od poziomu klasy, można pogłębić wybrane koncepcje filozoficzne, np. wprowadzić pojęcia związane z metafizyką i celowością bytu u Arystotelesa.

