Dla autora Psalmu 1, analizowanego w pierwszym temacie wizji szczęścia (s. 8-9), życie ludzi występnych, grzeszników, szyderców więżę się zawsze z nieszczęściem. Człowieka szczęśliwego zaś porównuje do drzewa zasadzonego nad rzeką w warunkach sprzyjających rozwojowi i owocowaniu. Realizuje się to przez powierzenie Bogu swoich ziemskich sytuacji i ambicji na wieczność. Przeżywanie
wszystkiego w łączności z Odwiecznym daje siłę do życia „tu i teraz” oraz prowadzi do królestwa Bożego, gdzie On „otrze wszelką łzę, a śmierci już odtąd nie będzie. Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu już odtąd nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły” (Ap 21,4). Człowiek to obraz i podobieństwo Boga jako Jego dziecko. Ewangelia głosi dowartościowanie duszy i ciała na wzór postępowania Jezusa z Nazaretu. Wynika z tego powinność traktowania wszystkich ludzi „jak siebie samego” (Mk 12,31), sprzeciwianie się niewolnictwu, wewnętrzna zgoda na „odmienianie swego życia, wyzbywanie się zadowolenia z siebie płynącego z samego wegetowania” (J. Ratzinger).
Takie postrzeganie różni się od spojrzeń naturalistycznych na człowieka (np. materialistycznego i hedonistycznego), gdzie ciało (materię) uważa się za najważniejsze. Różni się także od spojrzeń idealistycznych uważających ciało za więzienie duszy. Sprzeciwia się też segregowaniu ludzi na kasty (jak w hinduizmie) czy na „podludzi” i „nadludzi” (Nietzsche). Nie chodzi tu także o wydoskonalenie się w najszlachetniejszych cnotach (Arystoteles) jako cel sam w sobie ani o zdobycie sławy, w której niektórzy widzą drogę do nieśmiertelności.
Bez względu na poglądy każdy szukający szczęścia mierzy się z potrzebą zdobywania przestrzeni i wyścigiem z czasem. „W dziedzinie natury ta walka odbywa się przez prokreację, w dziedzinie kultury – przez twórczość” (J. Pasierb). Dobrą radę dotyczącą współpracy pokoleń dał W, Szekspir w Sonecie XV’.
„Gdy widzę ludzi rosnących jak drzewa
Pod niebem, które wspomaga i szkodzi,
Dostrzegam, jak w nich młody sok omdlewa
I to, co wzrosło, w niepamięć odchodzi.
Wówczas myśl o tym kruchym bycie stawia
Przed moje oczy młodość twą, tak piękną,
Gdy Czas niszczący z Ruiną się zmawia,
By dzień twój młody zmienić w noc posępną.
Więc w boju z Czasem, bowiem cię miłuję,
To, co ci zabrał, znów wszczepić próbuję”
Jak więc przyjęliście naukę o Chrystusie Jezusie jako Panu, tak dalej w Nim postępujcie: zapuśćcie w Nim korzenie i na Nim dalej się budujcie, i umacniajcie się w wierze, jak was nauczono, pełni wdzięczności. Baczcie, aby ktoś was nie zagarnął w niewolę przez tę filozofię będącą wierutnym oszustwem, opartą na ludzkiej tylko tradycji, na żywiołach świata, a nie na Chrystusie. W Nim bowiem mieszka cała Pełnia: Bóstwo na sposób ciała, a zostaliście napełnieni w Nim, który jest Głową wszelkiej Zwierzchności i Władzy.
Kol 2,6-10
A jak ty postrzegasz szczęście?
Rada św. Pawła dotycząca szczęścia to słowa człowieka, który sam go doświadcza. Podstawą jest poznawanie Ewangelii, wciąż od nowa – to daje pewność i siły do wierności Bogu, sobie samemu, bliźnim. Budowanie i umacnianie życia na tej podstawie owocuje nowymi pożytecznymi rzeczami. Wiąże się to z trudem, dlatego ważna jest rada, by nie tracić nastawienia ciągłej wdzięczności. Potrzeba także rozwagi, aby zabezpieczyć się przed szkodnikami: oszustami, osobami uważającymi, że człowiek wymyślił Boga, więc można Mu wmówić wszystko, sługami żywiołów świata. Żywioły zewnętrzne: ogień, woda, wiatr, powietrze – stały się podstawą mitologii, magii, systemów opartych na mechanizmie zemsty. Żywioły wewnętrzne: pycha, chciwość, nieczystość, gniew, zazdrość, lęnistwo, nieumiarkowanie – stawiane jako fundament działania zamieniają życie ludzkie w piekło i wiodą do całkowitej samotności. W zjednoczeniu z Chrystusem zaś z znajduje się siłę do przezwyciężenia tych niebezpieczeństw.
Człowiek może być w pełni i do końca szczęśliwy tylko wtedy, gdy realizuje Boży plan. Jednak nie zawsze go wybieramy. Określ swoją wizję szczęścia:
- Na czym polega szczęście w twoim życiu?
- Dlaczego w twoim życiu nie jest tak, jak powinno być?
- Do jakiego szczęścia dążysz?
- Co musisz zmienić, by osiągnąć pełnię szczęścia w Bogu?
1. Poszukaj w słowniku języka polskiego definicji słowa „szczęście” Przepisz do zeszytu i dodaj, czego jej brakuje, by mogła być uznana za chrześcijańską koncepcję szczęścia.
2. Wyjaśnij, jak rozumiesz słowa „Wszystko mi wolno, ale nie wszystko przynosi korzyść” (1 Kor 6,12) w kontekście chrześcijańskiej wizji szczęścia.
PIN
002208454
