Jezus jest Panem i Zbawicielem. Kto przyjmuje tę prawdę do swojego życia, nie może o niej nie mówić. Ten, kto ma w sercu Bożą miłość, nie może jej zatrzymać dla siebie. Taka jest natura miłości.
„Człowiek nie może żyć bez miłości. Pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość, jeśli nie spotka się z Miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swoją, jeśli nie znajdzie w niej żywego uczestnictwa”.
Jan Paweł II, Redemptor hominis, 10
Kerygmat (z jęz. gr. proklamacja, obwieszczenie) oznacza w teologii katolickiej głoszone słowo Boże. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa termin ten odnosił się do pierwotnego przepowiadania Ewangelii – tradycji przekazywanej ustnie, przed spisaniem jej w Nowym Testamencie. Kerygmat to Dobra Nowina o zbawieniu dokonanym przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa.
oprac. na podst.: Kerygmat, w: Leksykon wiedzy religijnej dla młodzieży
Nie jest dla mnie powodem do chluby to, że głoszę Ewangelię. Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku. Biada mi bowiem, gdybym nie głosił Ewangelii! Gdybym to czynił z własnej woli, miałbym zapłatę, lecz jeśli działam nie z własnej woli, to tylko spełniam obowiązki szafarza.Jakąż przeto mam zapłatę? Otóż tę właśnie, że głosząc Ewangelię bez żadnej zapłaty, nie korzystam z praw, jakie mi daje Ewangelia. Tak więc nie zależąc od nikogo, stałem się niewolnikiem wszystkich, aby tym liczniejsi byli ci, których pozyskam. Stałem się jak Zyd – dla Żydów, aby pozyskać Żydów. Dla tych, co podlegają Prawu, byłem jak ten, który jest pod Prawem – choć w rzeczywistości nie byłem pod Prawem by pozyskać tych, co pozostawali pod Prawem. Dla zwolnionych od Prawa byłem jako nie podlegający Prawu – nie będąc zresztą wolnym od prawa Bożego, lecz podlegając prawu Chrystusowemu – by pozyskać tych, którzy nie są pod Prawem. Dla słabych stałem się jak słaby, by pozyskać słabych. Stałem się wszystkim dla wszystkich, żeby uratować choć niektórych. Wszystko zaś czynię dla Ewangelii, by mieć w niej swój udział.
Czyż nie wiecie, że gdy zawodnicy biegną na stadionie, wszyscy wprawdzie biegną, lecz jeden tylko otrzymuje nagrodę? Przeto tak biegnijcie, abyście ją otrzymali. Każdy, kto staje do zapasów, wszystkiego sobie odmawia; oni, aby zdobyć przemijającą nagrodę, my zaś – nieprzemijającą. Ja przeto biegnę nie jakby na oślep; walczę nie tak, jakby zadając ciosy w próżnię – lecz poskramiam moje ciało i biorę je w niewolę, abym innym głosząc naukę, sam przypadkiem nie został uznany za niezdatnego.
1 Kor 9,16-27
Każdy, kto spotka! się z Bogiem-Miłością, angażuje się z radością w głoszenie Dobrej 7 Nowiny. Również św. Paweł po spotkaniu z Jezusem Zmartwychwstałym nie mógł nie głosić tego, czego stał się świadkiem. Głosił kerygmat narodom, które zamieszkiwały t)a- sen Morza Śródziemnego, choć kosztowało go to wiele trudu i zakończyło się więzieniem i śmiercią. Święty Paweł „stał się wszystkim dla wszystkich, żeby uratować choć niektó-* rych” Głosząc Jezusa, wlewał nadzieję w serca ludzi, którzy do tej pory o Nim nie słyszeli. Nie żałował wysiłku, aby osiągnąć „nagrodę nieprzemijającą” – życie wieczne z Bogiem
W Kościele każdy z nas ma szczególne miejsce oraz szczególną rolę do spełnienia. Warto zaangażować się w działalność Kościoła prowadzoną przez nasze parafie. Możemy w ten sposób nie tylko dawać coś innym, ale też otrzymywać wiele darów, którymi są:
1.
Dar przyjaźni. W grupach działających w Kościele przez przebywanie razem, rozmowy, wspólną modlitwę, dzielenie się radościami i smutkami doświadczamy wspólnoty.
2.
Formacja. Zaangażowanie się w życie wspólnoty kościelnej pomaga codziennie sięgać po Pismo Święte, intensywnej się modlić i pogłębiać swą wiedzę na temat życia chrześcijańskiego. Dzięki dobrej formacji duchowej łatwiej jest patrzeć na świat oczami ucznia Jezusa.
3.
Nauka miłości przez służbę. Pomoc we wspólnocie prowadzi do odkrycia prawdy, że więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu. Celem wielu grup działających w parafiach jest wspieranie potrzebujących duchowo i materialnie.
Potrzebujemy wspólnoty Kościoła, by móc odpowiadać miłością na Bożą miłość i umacniać naszą wiarę.
- Napisz, na czym polega chrześcijańska nadzieja.
- Porozmawiaj o wierze w Chrystusa z wybraną osobą. Następnie opisz. tę sytuację w zeszycie.
- Pomódl się o umiejętność odpowiadania miłością na Bożą miłość.
PIN
0080159
