Na tym etapie ważne jest, abyśmy zrozumieli, że bliskość Boga nie jest ograniczona do jednej chwili – trwa zawsze. Kiedy zastanawiasz się nad swoimi codziennymi decyzjami, pamiętaj, że Bóg już wie, co wybierzesz. Nie oznacza to jednak, że jesteśmy pozbawieni wolności. Wręcz przeciwnie – Bóg zna nas tak dobrze, że wie, co wybierzemy, ale pozostawia nam pełną swobodę działania.
Psalm 139 może być dla nas okazją do zastanowienia się, jak relacja z Bogiem wpływa na nasze życie codzienne.
- Czy wyobrażenie Boga jako bliskiego i troskliwego Ojca jest dla nas inspirujące?
- Czy przypomina nam o naszej odpowiedzialności wobec siebie i innych?
Bóg w swojej wielkiej mądrości i miłości troszczy się o człowieka. Ta Boża opieka, którą nazywamy opatrznością, ukazywana jest w Biblii zarówno w historii całego narodu wybranego, jak i konkretnych osób. Bóg w swojej opatrzności podsuwa Abrahamowi baranka na ofiarę całopalną, gdy ten chce złożyć w ofierze swego syna (Rdz 22,8-14).
– Jakie wydarzenia z Pisma Świętego ukazują opiekę Boga nad człowiekiem i światem?
– Którzy biblijni bohaterowie prosili Boga o pomoc i ją otrzymali?
– Jak nazywamy Bożą opiekę nad światem i ludźmi?
To Bóg nakazuje krukom, aby żywiły proroka Eliasza na pustyni (por. 1 Krl 17,4) i prowadzi go do wdowy w Sarepcie Sydońskiej, by uratował ją i jej syna od śmierci głodowej. To Bóg prowadzi Izraelitów przez pustynię do Ziemi Obiecanej i w krytycznych sytuacjach daje im pokarm i wodę do picia.
„Opatrzność Boża oznacza zrządzenia, przez które Bóg z miłością i mądrością prowadzi wszystkie stworzenia do ich ostatecznego celu” «KKK321
Opatrzność to opieka Boga nad światem i ludźmi, przez którą przejawia się Jego mądrość i dobroć oraz miłość ku stworzeniu. por .Opatrzność, encyklopedia .pwn.pl
Możemy doświadczać Boga na dwa sposoby. Jeden z nich to doświadczenie Boga immanentnego, a drugi – doświadczenie Boga transcendentnego. Doświadczamy więc obecności Boga w świecie i w człowieku (immanencja), ale jednocześnie Bóg wykracza poza wszelkie poznanie zmysłowe (transcendencja). Musimy pamiętać, że Bóg nie jest światem, chociaż jest w świecie. Świat jest zawarty w Nim i istnieje dzięki Niemu. Nie można identyfikować Boga ze światem, ale przecież im więcej w świecie jest dobra i piękna, tym więcej dostrzegamy w nim Boga. por. Ks. M. Maliński, Katechizm…
„Dlaczego Stary Testament zabraniał wykonywania wyobrażeń Boga i dlaczego my
dzisiaj się do tego nie stosujemy?
Aby chronić tajemnicę Boga i odseparować się od wyobrażeń bożków w kultach pogańskich, pierwsze przykazanie nakazywało: „Nie zrobisz sobie bożka” (Wj 20,4). Ponieważ jednak w Jezusie Chrystusie Bóg sam przybrał ludzkie oblicze zakaz wykonywania obrazów został w chrześcijaństwie zniesiony. (…)
Przekonanie ojców Izraela, że Bóg wszystko przewyższa (transcenduje) i jest o wiele większy niż wszystko to, co jest na świecie, żyje nadal w judaizmie, (…) gdzie wciąż nie wolno przedstawiać Boga. W chrześcijaństwie ze względu Chrystusa zakaz, począwszy od IV w., był coraz mniej przestrzegany, aż w końcuzostał zniesiony na Soborze Nicejskim II (787 r.). Z powodu Wcielenia Bóg nie jest już możliwy do wyobrażenia. Od czasu Jezusa wolno nam Go obrazowo przedstawiać: Kto Mnie zobaczył, zobaczył także Ojca>> (J 14,9)”. Youcat, s. 358
Usłyszenie głosu Boga to jedno z najpiękniejszych doświadczeń duchowych. Jednak, aby było to możliwe, trzeba nauczyć się wyciszenia – co w dzisiejszych czasach jest trudne, zwłaszcza dla młodych ludzi. W świecie pełnym dźwięków, wiadomości i presji ważne jest, by znaleźć chwilę ciszy na spotkanie z Bogiem.
Prostą formą słuchania Boga jest modlitwa – nie tylko recytowanie wyuczonych słów, ale także spontaniczna rozmowa z Nim. Można w niej mówić o swoich troskach, radościach, planach. Po tej rozmowie warto zatrzymać się na chwilę i posłuchać, jakie myśli lub uczucia przychodzą. Może to być wezwanie do działania lub spokojne przypomnienie, że jesteśmy kochani. Codzienne czytanie krótkich fragmentów Pisma Świętego może być pomocą w tym procesie.
……….. encja Boga
Panie, przenikasz i znasz mnie,
Ty wiesz, kiedy siadam i wstaję.
Z daleka przenikasz moje zamysły,
widzisz moje działanie i mój spoczynek
i wszystkie moje drogi są Ci znane.
Choć jeszcze nie ma słowa na moim języku,
Ty, Panie, już znasz je w całości.
Ty ogarniasz mnie zewsząd
i kładziesz na mnie swą rękę.
Gdy wstąpię do nieba, tam jesteś;
jesteś przy mnie, gdy się w Szeolu położę.
Gdybym wziął skrzydła jutrzenki,
zamieszkał na krańcu morza,
tam również Twa ręka będzie mnie wiodła
i podtrzyma mnie Twoja prawica. Ps 139,1-5.8-10
……. encja Boga
Pan króluje, oblókł się w majestat,
Pan przywdział potęgę i nią się przepasał;
tak utwierdził świat, że się nie Zachwieje.
Twój tron niewzruszony od wieczności,
Ty jesteś od wieków, o Boże.
Ponad szum wód rozległych,
ponad potęgę morskiej kipieli
potężny jest Pan na wysokościach.
Świadectwa Twoje są bardzo wiarygodne;
domowi Twojemu przystoi świętość
po wszystkie dni, o Panie! Ps93,1-2.4-5
- Co o Bogu mówi każdy z tych psalmów ?
- Który mówi o immanencji a który o transcendencji Boga ?
Psalm 139 zaprasza nas do głębszej refleksji.
- Jak wygląda Twoje życie?
- Czy decyzje, które podejmujesz, są zgodne z tym, czego oczekuje od Ciebie Bóg?
Warto zatrzymać się na chwilę i odpowiedzieć sobie na pytania:
- Czy moje wybory są sprawiedliwe?
- Czy dbam o relacje z innymi ludźmi?
- Czy wyrażam miłość i dobroć, które Bóg powierzył w moje ręce?
Rozważanie własnego życia to proces, który wymaga odwagi. Trzeba być szczerym wobec siebie i przyznać, gdzie popełniamy błędy. Ale to również szansa, by poprosić Boga o pomoc w poprawie tych obszarów. Modlitwa refleksyjna, taka jak „Prześwietl mnie, Boże, i poznaj moje serce” (Ps 139, 23), może być pięknym początkiem takiej rozmowy z Bogiem.
Psalm 139 to hymn stanowiący refleksję nad wszechmocą i wszechobecnością Bożą. Razem z psalmistą odkrywamy całą przestrzeń obecności Boga, od nieba po Szeol, czyli otchłanie, oraz od wschodu po zachód. Bóg jest obecny też w czasie: od zmierzchu do poranka i od poranka do zmierzchu. Zna to, co powiemy, zanim powstanie nasza myśl. Bóg jednak przekracza pojmowaną przez człowieka przestrzeń i czas.
Psalm 93 przedstawia Boga jako króla, który panuje nad wszystkim, co istnieje,
Oto świadectwo młodej dziewczyny. Zwróćcie uwagę, czego doświadczała
w swoim życiu. Niech was nie zwiedzie pozornie banalny tytuł.
Dostałam sukienkę
Bardzo trudno mi wierzyć w Bożą opatrzność. Trudno mi uznać, że coś, co się stało, jest wynikiem działania Boga i Jego opieki nade mną. Są jednak sytuacje, które zmuszają mnie do zastanowienia się i stwierdzenia:Tak, to chyba Pan. Gdy zaczęłam studiować w Krakowie, samo znalazło mi się bardzo tanie mieszkanie, a potem inne, też tanie. Miałam ciężki okres w życiu i byli przy mnie ludzie, którzy podnosili mnie na duchu.Trafiłam do wspólnoty, w której się rozwijam. To takie większe sprawy, ale są też mniejsze. W zeszłym roku wychodziła za mąż moja najlepsza przyjaciółka, a ja nie miałam pieniędzy, żeby kupić sobie jakąś sukienkę… Kilka dni przed ślubem dostałam świetną sukienkę od mojej chrzestnej, która stwierdziła, że na osiemnastkę nie dała mi żadnego fajnego prezentu, więc zrobi to teraz – 5 lat po mojej osiemnastce. Ona chyba nie wiedziała, że idę na wesele, ale tego nie jestem pewna. Tak jak nie jestem pewna, czy to Boża opatrzność… Takich małych, codziennych spraw jest wiele.
Studentka
(Czym jest opatrzność Boża?, niedziela.pl)
- Dlaczego mimo miłości Boga do ludzi istnieją na świecie wojny i zło?
- Jakie dobre postawy mogą podejmować ludzie pomimo otaczającego ich zła?
- Dlaczego na wszystko, co nas spotyka, powinniśmy patrzeć w perspektywie życia wiecznego?
Powierzenie się opatrzności Boga wyzwala z niepokoju o jutro. Wiara w Jego opatrzność oznacza również przekonanie, że nawet te fakty i cierpienia, których sensu człowiek nie umie sobie wyjaśnić, nie tylko nie stoją w sprzeczności z Bożym planem, lecz przyczyniają się do jego realizacji. Nawet ludzkie grzechy mogą stać się dzięki Bożej ojcowskiej miłości okazją do powstania czegoś dobrego. Wiara w Bożą opatrzność, która rządzi światem i wiedzie do nieba, gdzie Bóg „otrze (…) wszelką łzę, a śmierci już nie będzie; ani żałoby, ni krzyku, ni trudu” (Ap 21,4), pozwala nam zawsze, w każdych okolicznościach zachować niewzruszone zaufanie do Boga.
Świadomość, że Bóg zna nas w całości, powinna nas motywować do czynienia dobra. Jeśli wiemy, że On przenika nasze myśli i widzi wszystko, co robimy, warto zastanowić się:
- czy nasze codzienne działania odzwierciedlają miłość, do której jesteśmy powołani ?
Działanie nie musi być spektakularne – może to być drobny gest życzliwości: pomoc koledze w nauce, wsparcie sąsiada czy angażowanie się w wolontariat. Każdy dobry czyn jest krokiem ku temu, by stawać się lepszym człowiekiem i lepszym uczniem Chrystusa.
Możemy zacząć od małych rzeczy, które mają znaczenie w naszym lokalnym środowisku: pomoc starszym, organizowanie akcji charytatywnych w szkole, a nawet codzienna uprzejmość wobec innych.
Powierzenie się opatrzności Boga wyzwala z niepokoju o jutro. Wiara w Jego opatrzność oznacza również przekonanie, że nawet te fakty i cierpienia, których sensu człowiek nie umie sobie wyjaśnić, nie tylko nie stoją w sprzeczności z Bożym planem, lecz przyczyniają się do jego realizacji.
Nawet ludzkie grzechy mogą stać się dzięki Bożej ojcowskiej miłości okazją do powstania czegoś dobrego. Wiara w Bożą opatrzność, która rządzi światem i wiedzie do nieba, gdzie Bóg „otrze (…) wszelką łzę, a śmierci już nie będzie; ani żałoby, ni krzyku, ni trudu” (Ap 21,4), pozwala nam zawsze, w każdych okolicznościach zachować niewzruszone zaufanie do Boga.
1. Przeprowadź wywiad z kilkoma osobami, na temat wydarzeń, w których doświadczyli Bożej opatrzności. Opisz ich doświadczenia w zeszycie.
2. Pomódl się, powierzając Bogu swoje życie.
PIN
009164341
