Atanazy z Aleksandrii, 1998 – O wcieleniu Słowa, przeł. Wojciechowski

A. Odnowienie obrazu przez sam Obraz Ojca — 13,7–14,2; s. drukowane 34–35, PDF 20-21. Ciągły fragment; cyfry oznaczają wewnętrzną numerację dzieła.

„7. Cóż zatem miał czynić Bóg? Albo cóż innego miało się stać, jak nie ponowne odnowienie według obrazu, żeby ludzie ponownie mogli znać Boga? Jak to by się jednak stało, jeśli nie przez obecność Obrazu Bożego, naszego Zbawcy Jezusa Chrystusa? Dzięki ludziom nie było to jednak możliwe, skoro i oni zostali utworzeni według obrazu, ani dzięki aniołom; ani ci, ani tamci nie są przecież obrazami. Dlatego Boże Słowo zjawiło się samo, żeby jako Obraz Ojca móc odtworzyć człowieka, który jest według obrazu. 8. To znowu by się jednak nie mogło stać w innym wypadku, niż gdyby śmierć i rozkład nie zostały unicestwione. 9. Dlatego słusznie przyjęło śmiertelne ciało, aby móc w nim także unicestwić śmierć i znów odnowić ludzi, którzy są według obrazu. Nikt nie był na wysokości tego zadania oprócz Obrazu Ojca.

14,1. Gdy bowiem postać narysowana na drewnie staje się niewidoczna z powodu zabrudzenia po wierzchu, trzeba, by znów zjawił się ten, czyja to jest postać, żeby można było odnowić obraz na tym samym materiale – ze względu na ową postać nie wyrzuca się materiału, na którym wyrysowano, lecz się ją na nim odbija. 2. Tak samo i najświętszy Syn Ojca, Obrazem będący Ojca, zjawił się na miejscu, gdzie jesteśmy, żeby odnowić człowieka uczynionego wedle siebie i żeby go, zgubionego, znaleźć przez odpuszczenie grzechów, jak to sam rzekł w Ewangeliach: «Przyszedłem zaginione znaleźć i uratować». Dlatego i do Żydów mówił: «Jeśli ktoś nie zostanie odrodzony», nie wskazując na narodziny z kobiety, jak oni domniemywali, lecz objawiając odrodzenie i odtworzenie duszy według obrazu.”

B. Objawienie Boskiej tożsamości — 16,1–2; s. drukowane 36–37, PDF 22-23. Odrębny fragment.

„16,1. Gdy zatem myśl ludzka raz zapadła w sferę zmysłów, Słowo podjęło ukazanie się poprzez ciało, aby do siebie jako człowieka przeciągnąć ludzi i skłonić ku sobie ich zmysły, a następnie, by widzących [Słowo] jako człowieka przekonać przez dzieła dokonane, że nie jest ono jedynie człowiekiem, ale i Bogiem oraz Słowem i Mądrością Boga prawdziwego. 2. Chcąc zaś to zaznaczyć Paweł rzekł: «Żebyście, w miłości zakorzenieni i mający fundament, nabrali siły do pojęcia razem ze wszystkimi świętymi, czym jest szerokość, długość, wysokość i głębokość, oraz do poznania przekraczającej poznanie miłości Chrystusowej, byście się wypełnili aż po całą pełnię Boga».”

C. Synteza związku stworzenia, odnowienia, życia i poznania Ojca — 20,1; s. drukowana 40, PDF 26. Odrębny fragment.

„20,1. Po części powiedzieliśmy już uprzednio, na ile mogliśmy to pojąć, jaka była przyczyna jego cielesnego objawienia się i tegoż rodzaj: nie do kogoś innego należało przemienić zniszczalne w niezniszczalność, tylko do samego Zbawcy, który na początku uczynił wszystko z nicości; nie do kogoś innego należało odtworzyć w ludziach porządek obrazu [Bożego], tylko do Obrazu Ojca; nie do kogoś innego należało sprawić, by śmiertelny powstał nieśmiertelnym, tylko do Pana naszego Jezusa Chrystusa będącego Życiem samym w sobie; nie do kogoś innego należało nauczyć o Ojcu i usunąć kult bożków, tylko do urządzającego wszystko Słowa, będącego jedynym jednorodzonym i prawdziwym Synem Ojca.”