Bibliografia doktoratu
Ziembiński, Zygmunt, 1994- Logika praktyczna
Pełny widok tekstowy: wszystkie sekcje są rozwinięte i znajdują się w jednym dokumencie HTML.
Omówienie źródła
Spis treści
Wstęp
Część pierwsza. Słowne formułowanie myśli
- Ogólne wiadomości o języku jako systemie znaków
- Nazwy
- Stosunki między zakresami nazw
- Definicje
- Podział logiczny
- Zdanie
- Funktory prawdziwościowe a spójniki międzyzdaniowe mowy potocznej
- Podstawowe pojęcia dotyczące relacji
- Wypowiedzi oceniające i normy
- Wypowiedzi modalne
- Pytania i odpowiedzi
- Przyczyny nieporozumień
Część druga. Uzasadnianie twierdzeń
- Uzasadnianie bezpośrednie
- Wnioskowanie dedukcyjne i jego podstawy logiczne
- Wnioskowania uprawdopodobniające
- Myślenie kierowane z góry postawionymi zadaniami
- Prawdopodobieństwo
- Umiejętność przekonywania
Część trzecia. Praca myślowa prawnika
- Logiczne podstawy uzasadniania wyroków sądowych
- Logiczne podstawy wykładni przepisów prawnych i wnioskowań o obowiązywaniu norm prawnych
- Charakterystyka metodologiczna nauk prawnych
Elementy rachunku predykatów
- Wprowadzenie
- Język rachunku predykatów
- Analiza zdań języka potocznego za pomocą języka rachunku predykatów
- Wybrane tautologie rachunku predykatów
- Uzupełnienia
Indeks rzeczowy
Fiszki (9)
L-05 — Obserwacja jest kształtowana przez wcześniejszą wiedzę
Stały link do fiszkiRozumiem fragment
Ziembiński, Logika praktyczna | rozdz. XIII, § 2, s. 146 (s. PDF 144) | metodologia obserwacji | Priorytet: wysoki W każdym zaś przypadku dokonując spostrzeżeń opieramy się, świadomie czy nieświadomie, na naszej dotychczasowej wiedzy, która może być błędna.
Miejsce w rozprawie
rozdział pierwszy, punkt 3 i rozdział pierwszy, punkt 5.
Jak wykorzystać
Do pokazania, że „dane wskazują na projekt” zawsze znaczy: dane są interpretowane w ramach określonego modelu i wiedzy tła. Uzasadnia konieczność porównania konkurencyjnych interpretacji.
Zastrzeżenie
Teoria-uwikłanie obserwacji nie oznacza dowolności; interpretacje nadal mogą być lepiej lub gorzej zgodne z danymi.
Zaplecze redakcyjne
L-09 — Rzeczowa dyskusja i życzliwa interpretacja krytyków
Stały link do fiszkiRozumiem fragment
Ziembiński, Logika praktyczna | rozdz. XVIII, § 2-4, s. 213-214 (s. PDF 213-214) | etyka argumentacji | Priorytet: wysoki Dyskusja rzeczowa jest tylko tam, gdzie równouprawnieni uczestnicy wypowiadają tezy uargumentowane i tylko siła argumentów, a nie pozycja społeczna dyskutantów, ma znaczenie istotne. […] Lojalnych dyskutantów obowiązuje tzw. życzliwa interpretacja, to znaczy branie wypowiedzi przeciwnika w takim znaczeniu, w jakim wyrażałyby one myśl najsłuszniejszą.
Miejsce w rozprawie
rozdział pierwszy, punkt 5 „Krytyka idei Inteligentnego Projektu”; zasada redakcyjna całej rozprawy.
Jak wykorzystać
Do uzasadnienia symetrycznego traktowania zwolenników i krytyków inteligentny projekt. Najpierw należy rekonstruować najmocniejszą wersję argumentu, dopiero potem wskazywać błędy merytoryczne lub formalne.
Zastrzeżenie
„Życzliwa interpretacja” nie oznacza pomijania niejasności; przeciwnie, wymaga jawnego wskazania, jaką wersję tezy poddaje się ocenie.