Projektowani

Hazen, R. M. i in., 2007- Functional Information and the Emergence of Biocomplexity

Pełny widok tekstowy: wszystkie sekcje są rozwinięte i znajdują się w jednym dokumencie HTML.

Opis bibliograficzny

Robert M. Hazen, Patrick L. Griffin, James M. Carothers, Jack W. Szostak, „Functional information and the emergence of biocomplexity”, Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America 104 (2007), supl. 1, s. 8574–8581, DOI: 10.1073/pnas.0701744104.

Zakres dostępnej kopii

Artykuł w języku angielskim. Dostępny plik ma 8 stron PDF i obejmuje pełny zakres drukowany s. 8574–8581, wraz z ilustracjami, metodą badania i bibliografią. Nie zawiera odrębnego spisu treści.

Streszczenie treści

Autorzy proponują informację funkcjonalną jako ilościową miarę złożoności układu, odnoszoną do określonej funkcji i poziomu jej wykonania. Miara zależy od odsetka wszystkich możliwych konfiguracji, które osiągają wskazany próg funkcjonalności. Koncepcję wyjaśniają na przykładzie komunikatów językowych, programów sztucznego życia Avida oraz aptamerów RNA. Wskazują na istnienie różnych klas rozwiązań tej samej funkcji i możliwe skokowe zależności między poziomem funkcji a wymaganą informacją. Rozważają zastosowanie tej miary w badaniach nad powstaniem życia i układami emergentnymi. Podkreślają zarazem trudność praktycznego ustalenia przestrzeni konfiguracji i rozkładu ich funkcjonalności; praca przedstawia formalizm oraz przykłady jego użycia, a nie kompletny model powstania życia.

Hasła tematyczne

informacja funkcjonalna; złożoność biologiczna; emergencja; powstanie życia; Avida; sztuczne życie; aptamery RNA; przestrzeń sekwencji; funkcja biologiczna; ewolucja molekularna

Omówienie źródła

Autor / redaktor: Hazen, R. M. i in.
Tytuł: Functional Information and the Emergence of Biocomplexity
Identyfikator: hazen-r-m-et-al-functional-information-and-the-emergence-of-biocomplexity
Źródło w pierwotnych plikach: pozycje szczegółowe

Podsumowanie artykułu

Autorzy proponują pojęcie „informacji funkcjonalnej” jako miary złożoności systemu zdolnego do wykonywania określonej funkcji. Dla danego systemu i poziomu funkcji informacja funkcjonalna jest definiowana przez wzór: I(Ex) = -log2[F(Ex)], gdzie F(Ex) oznacza odsetek wszystkich możliwych konfiguracji systemu, które osiągają funkcję na poziomie większym niż zadany próg.

W praktyce chodzi o to, by mierzyć, jak bardzo nieprawdopodobne jest przypadkowe uzyskanie danego poziomu funkcjonalności. Im mniej konfiguracji spełnia dane kryterium, tym większa informacja funkcjonalna.

Autorzy ilustrują to na przykładach sekwencji liter, sztucznego życia i biopolimerów. W każdym z tych przypadków obserwują, że dla jednej funkcji może istnieć kilka odrębnych rozwiązań o różnych maksymalnych poziomach skuteczności, co prowadzi do skokowych zmian w wykresach zależności informacji od stopnia funkcji.

Tekst ma znaczenie metodologiczne, ponieważ pokazuje sposób ilościowego opisu złożoności emergentnej w systemach biologicznych i innych systemach złożonych, bez redukowania ich wyłącznie do samej długości sekwencji czy prostych miar statystycznych.

Fiszki (1)

PV11-107 — R14: Functional Information and the Emergence of Biocomplexity — przypis 107

Stały link do fiszki
Priorytet: BrakMiejsce: nieprzypisane

Czytam autora

Fragment źródłowy w kontekście

Robert M. Hazen i in., „Functional information and the emergence of biocomplexity”,
Proceedings of the National Academy of Sciences USA 104(2007): 8574-8579.
Autorzy definiują informację funkcjonalną I(Ex) = –log₂ [F(Ex)], gdzie F(Ex) to
ułamek wszystkich możliwych konfiguracji układu osiągających dany poziom
funkcji. Im mniejszy F(Ex) (rzadsze rozwiązania spełniające funkcję), tym większa
informacja – co jest miarą złożoności funkcjonalnej układu.

Lokalizacja w źródle

Projektowani v11, rozdział 14 „Mikrokosmos”, s. 135, przypis 107

Rozumiem fragment

Ważne zastrzeżenie

Przed ostatecznym drukiem porównać cytat i numer strony z egzemplarzem źródłowym.

Zaplecze redakcyjne

Jak wykorzystać w tekście

fizykochemiczne, które niemal nieuchronnie prowadzą do powstania złożonych układów, a w końcu życia. To trochę tak, jakby wszechświat miał wbudowaną tendencję do „samoporządkowania się” w kierunku coraz bardziej złożonych form. Przykładowo wybitny fizyk Eugene Wigner sugerował, że być może działają tu nowe prawidłowości, nie dające się sprowadzić do zwykłej chemii, a ukierunkowane na powstanie żywej celowej organizacji.

Słowa kluczowe

Projektowani v11; rozdział 14; przypis 107; hazen-functional-information; opracowanie

Opublikowane głosy / osobny formularzMożesz też zaznaczyć fragment podczas lektury, dopisać komentarz i wysłać wszystkie uwagi razem.