Projektowani
Hazen, R. M. i in., 2007- Functional Information and the Emergence of Biocomplexity
Pełny widok tekstowy: wszystkie sekcje są rozwinięte i znajdują się w jednym dokumencie HTML.
Opis bibliograficzny
Robert M. Hazen i in., „Functional information and the emergence of biocomplexity”, Proceedings of the National Academy of Sciences USA 104(2007): 8574-8579. Autorzy definiują informację funkcjonalną I(Ex) = –log₂ [F(Ex)], gdzie F(Ex) to ułamek wszystkich możliwych konfiguracji układu osiągających dany poziom funkcji. Im mniejszy F(Ex) (rzadsze rozwiązania spełniające funkcję), tym większa informacja – co jest miarą złożoności funkcjonalnej układu.
Omówienie źródła
Podsumowanie artykułu
Autorzy proponują pojęcie „informacji funkcjonalnej” jako miary złożoności systemu zdolnego do wykonywania określonej funkcji. Dla danego systemu i poziomu funkcji informacja funkcjonalna jest definiowana przez wzór: I(Ex) = -log2[F(Ex)], gdzie F(Ex) oznacza odsetek wszystkich możliwych konfiguracji systemu, które osiągają funkcję na poziomie większym niż zadany próg.
W praktyce chodzi o to, by mierzyć, jak bardzo nieprawdopodobne jest przypadkowe uzyskanie danego poziomu funkcjonalności. Im mniej konfiguracji spełnia dane kryterium, tym większa informacja funkcjonalna.
Autorzy ilustrują to na przykładach sekwencji liter, sztucznego życia i biopolimerów. W każdym z tych przypadków obserwują, że dla jednej funkcji może istnieć kilka odrębnych rozwiązań o różnych maksymalnych poziomach skuteczności, co prowadzi do skokowych zmian w wykresach zależności informacji od stopnia funkcji.
Tekst ma znaczenie metodologiczne, ponieważ pokazuje sposób ilościowego opisu złożoności emergentnej w systemach biologicznych i innych systemach złożonych, bez redukowania ich wyłącznie do samej długości sekwencji czy prostych miar statystycznych.
Fiszki (1)
PV11-107 — R14: Functional Information and the Emergence of Biocomplexity — przypis 107
Stały link do fiszkiCzytam autora
Fragment źródłowy w kontekście
Robert M. Hazen i in., „Functional information and the emergence of biocomplexity”,
Proceedings of the National Academy of Sciences USA 104(2007): 8574-8579.
Autorzy definiują informację funkcjonalną I(Ex) = –log₂ [F(Ex)], gdzie F(Ex) to
ułamek wszystkich możliwych konfiguracji układu osiągających dany poziom
funkcji. Im mniejszy F(Ex) (rzadsze rozwiązania spełniające funkcję), tym większa
informacja – co jest miarą złożoności funkcjonalnej układu.
Lokalizacja w źródle
Projektowani v11, rozdział 14 „Mikrokosmos”, s. 135, przypis 107
Rozumiem fragment
Ważne zastrzeżenie
Przed ostatecznym drukiem porównać cytat i numer strony z egzemplarzem źródłowym.
Zaplecze redakcyjne
Jak wykorzystać w tekście
fizykochemiczne, które niemal nieuchronnie prowadzą do powstania złożonych układów, a w końcu życia. To trochę tak, jakby wszechświat miał wbudowaną tendencję do „samoporządkowania się” w kierunku coraz bardziej złożonych form. Przykładowo wybitny fizyk Eugene Wigner sugerował, że być może działają tu nowe prawidłowości, nie dające się sprowadzić do zwykłej chemii, a ukierunkowane na powstanie żywej celowej organizacji.
Słowa kluczowe
Projektowani v11; rozdział 14; przypis 107; hazen-functional-information; opracowanie