Ewolucjonizm teistyczny i irenizm doktrynalny
Pełny widok tekstowy: wszystkie sekcje są rozwinięte i znajdują się w jednym dokumencie HTML.
Kongregacja Nauki Wiary, List do biskupów o niektórych zagadnieniach dotyczących eschatologii, 17 maja 1979 r., zatwierdzony przez Jana Pawła II.
Pełny polski tekst listu, cztery strony PDF z zapisu strony internetowej. Zawiera wprowadzenie, siedem punktów doktrynalnych, zalecenia duszpasterskie, informację o zatwierdzeniu, datę i podpisy.
List porządkuje podstawowe twierdzenia wiary o losie człowieka po śmierci w odpowiedzi na zamieszanie wywołane dyskusjami teologicznymi. Przypomina zmartwychwstanie całego człowieka oraz trwanie po śmierci świadomego i obdarzonego wolą podmiotu, określanego słowem dusza. Odróżnia sytuację po śmierci od przyszłego powszechnego zmartwychwstania i chwalebnego ukazania się Chrystusa. Odwołuje się do modlitwy za zmarłych, obrzędów pogrzebowych i szczególnego charakteru Wniebowzięcia Maryi. Utrzymuje naukę o szczęściu zbawionych, karze potępienia oraz oczyszczeniu poprzedzającym oglądanie Boga. Jednocześnie przestrzega przed fantazyjnymi opisami przyszłego świata i przed pozbawianiem biblijnych obrazów ich istotnej treści. Wskazuje zarówno ciągłość obecnego życia w Chrystusie z życiem przyszłym, jak i zasadniczą różnicę między wiarą a widzeniem Boga. Część duszpasterska łączy uznanie potrzebnej wolności badań z odpowiedzialnością za język katechezy i publikacji. Dokument daje zwięzły punkt odniesienia dla tematów duszy, stanu pośredniego, zmartwychwstania i nadziei.
eschatologia; życie wieczne; dusza; stan pośredni; zmartwychwstanie ciała; paruzja; czyściec; piekło; oglądanie Boga; modlitwa za zmarłych; Wniebowzięcie Maryi; katecheza
punkty 5–6, stanowią właściwie bezpośrednią odpowiedź Magisterium na tezę o duszy lub umyśle jako emergentnej właściwości materii
W punkcie 3 – mówi o istnieniu po śmierci duchowego elementu obdarzonego świadomością i wolą, nazywanego przez Kościół duszą.
pkt 3
Świadoma swojej odpowiedzialności za promocję i obronę wiary, Święta Kongregacja Nauki Wiary zamierza przypomnieć to, co Kościół naucza w imieniuChrystusa, a zwłaszcza to, co następuje między śmiercią chrześcijanina i powszechnym zmartwychwstaniem. […] 3)Kościół przyjmuje istnienie i życie, po śmierci, elementu duchowego, obdarzonego świadomością i wolą w taki sposób, że "ja ludzkie" istnieje nadal, chociaż w tym czasie brakuje dopełnienia jego ciała. Na oznaczenie tego elementu Kościół posługuje się pojęciem "duszy", którego używa Pismo Święte i Tradycja. Chociaż pojęcie to ma w Biblii różne znaczenia, Kościół stwierdza jednak, że nie ma poważnej racji, by je odrzucić, a co więcej, uważa, że jestbezwzględnie konieczny jakiś aparat pojęciowy dla podtrzymywania wiary chrześcijan.
pkt. 5
Świadoma swojej odpowiedzialności za promocję i obronę wiary, Święta Kongregacja Nauki Wiary zamierza przypomnieć to, co Kościół naucza w imieniuChrystusa, a zwłaszcza to, co następuje między śmiercią chrześcijanina i powszechnym zmartwychwstaniem. […] 5)Kościół oczekuje, zgodnie z Pismem Świętym, "chwalebnego ukazania się Pana naszego Jezusa Chrystusa" (Konst. Dei verbum, 4), które uważa jednakza odrębne i późniejsze w stosunku do sytuacji ludzi zaraz po śmierci.
pkt 6
Świadoma swojej odpowiedzialności za promocję i obronę wiary, Święta Kongregacja Nauki Wiary zamierza przypomnieć to, co Kościół naucza w imieniuChrystusa, a zwłaszcza to, co następuje między śmiercią chrześcijanina i powszechnym zmartwychwstaniem. […] 6)Kościół w swojej nauce o losie człowieka po śmierci wyklucza wszelkie tłumaczenie, które pozbawiałoby sensu Wniebowzięcie Dziewicy Maryi: uwielbienie ciała Dziewicy jest uprzednie w stosunku do uwielbienia, jakie jest przeznaczone dla wszystkich zbawionych.