Thaxton i in., 2020- The Mystery of Life’s Origin

„Mystery jest korytarzem, którym inteligentny projekt przeszło, zanim pojawiło się w historii jako «inteligentny projekt». Znane dziś wyrażenie nie występuje w tekście, lecz obecne są inne sformułowania, osoby i motywy należące do repertuaru współczesnego teoretyka inteligentny projekt”.

„W założeniu [uniformitaryzmu] mieści się wymóg, aby żaden czynnik nadprzyrodzony nie «wkroczył w naturę» u początku życia, nie odegrał roli rozstrzygającej i następnie nie wycofał się z historii. Wystarczy właściwie przyjąć, że nie nastąpiło żadne inteligentne i celowe przerwanie ani ukierunkowanie działania sił naturalnych”.

„Skoro te teorie dotyczą rozmaitych aspektów funkcjonowania wszechświata, nazwijmy je teoriami nauki operacyjnej. […] Scenariusze pochodzenia muszą pozostać spekulacją, a nie wiedzą. […] W ścisłym sensie nie są falsyfikowalne; można je jedynie oceniać jako wiarygodne albo niewiarygodne”.

„W eksperymentach laboratoryjnych badacz zwykle stosuje liczne manipulacje, aby poprowadzić procesy naturalne określonymi, nierandomowymi drogami chemicznymi. […] Takie działania są znamieniem inteligentnej, zewnętrznej ingerencji i nie powinny być stosowane w eksperymencie prebiotycznym”.

„W każdej z niedopuszczalnych technik eksperymentalnych badacz ustanowił ograniczenia, narzucając inteligentny wpływ rzekomo «prebiotycznej Ziemi». Gdy pomija się tę informacyjną interwencję eksperymentatora, powstaje iluzja symulacji prebiotycznej”.

„W istniejących systemach żywych przepływ energii zostaje sprzężony z «pracą» organizującą dzięki metabolicznemu motorowi DNA, enzymów itd. […] Trudniej jednak termodynamicznie wyjaśnić pochodzenie samego motoru, ponieważ dla systemów prebiologicznych nie jest znany mechanizm sprzęgający przepływ energii z pracą organizującą”.

„Tylko niektóre sekwencje liter tworzą zdania. […] Analogicznie tylko niektóre sekwencje aminokwasów w polipeptydach oraz zasad w łańcuchach polinukleotydowych odpowiadają użytecznym funkcjom biologicznym. Makrocząsteczki informacyjne można zatem opisać jako aperiodyczne i występujące w sekwencji wyspecyfikowanej”.

„Istnieje uderzający kontrast między znacznym powodzeniem syntezy aminokwasów a stałym niepowodzeniem syntezy białek i DNA. […] Powtarzające się niepowodzenie tysięcy prób ukazuje trudność uzyskania wysokiej zawartości informacji lub wyspecyfikowanej złożoności z nieukierunkowanego przepływu energii przez system”.

„Uznaliśmy [system otwarty i ograniczony] za rozsądne wyjaśnienie pracy związanej z entropią chemiczną i cieplną, lecz za wyraźnie niewystarczające wyjaśnienie pracy konfiguracyjnej kodowania, nie mówiąc o sortowaniu i selekcji. Potrzebny jest pewien mechanizm sprzęgający”.

„Chcielibyśmy wiedzieć, czy inteligentny Stwórca rzeczywiście stworzył życie. To pytanie przekracza niestety zdolność nauki do udzielenia odpowiedzi. Można jednak odpowiedzieć na inne pytanie: czy pogląd szczególnego stworzenia jest wiarygodny”.

„Mamy współczesne świadectwo obserwacyjne, że inteligentni badacze potrafią budować układy kierujące energię na nierandomowe drogi chemiczne i doprowadzać do złożonych syntez, nawet do budowy genów. Czy zasady uniformizmu nie można więc użyć szerzej, aby zasugerować inteligentną przyczynę DNA u początku?”

„Dlaczego zatem sekwencja komunikatu w cząsteczce DNA nie miałaby stanowić prima facie świadectwa inteligentnego źródła? Informacja DNA nie jest jedynie analogiczna do sekwencji komunikatu, takiej jak kod Morse’a; jest taką sekwencją komunikatu”.

„Dwie trzecie wieku po eksperymencie Millera-Ureya z 1952 roku świat nie jest bliżej wytworzenia życia z małych cząsteczek – ani z jakichkolwiek cząsteczek – niż był w 1952 roku. […] Z niezależnych składników nie powstało nic, co choćby przypominało syntetyczną strukturę komórkową, nie mówiąc o żywej komórce”.

„Kodujące regiony DNA działają pod wieloma względami jak program komputerowy lub kod maszynowy, kierując operacjami w złożonym systemie materialnym za pomocą bardzo złożonych, a zarazem wyspecyfikowanych sekwencji znaków”.

„Wiemy również, że inteligentni sprawcy mogą wytwarzać systemy bogate w informację: mamy pozytywną, opartą na doświadczeniu wiedzę o wystarczającej przyczynie alternatywnej, mianowicie inteligencji lub «aktywności świadomej». […] Wnioskowanie do najlepszego wyjaśnienia porównuje moc wyjaśniającą konkurencyjnych hipotez”.

„Naturalizm metodologiczny głosi definicyjnie, że hipoteza, teoria lub wyjaśnienie kwalifikuje się jako naukowe tylko wtedy, gdy odwołuje się wyłącznie do bytów naturalistycznych lub materialistycznych. […] Samo sklasyfikowanie argumentu jako metafizycznego nie stanowi jego obalenia. […] Teorie zwyciężające w sztucznie ograniczonej konkurencji nie mogą rościć sobie prawa do miana najbardziej prawdopodobnych ani najbardziej adekwatnych empirycznie”.