Bibliografia doktoratu
Darwin, Karol, 2006- O powstawaniu gatunków
Pełny widok tekstowy: wszystkie sekcje są rozwinięte i znajdują się w jednym dokumencie HTML.
Opis bibliograficzny
C. Darwin, On the Origin of Species, London 1859, s. 189 (wyd. polskie: O powstawaniu gatunków, Warszawa, s. 183). Darwin przyznaje, że odkrycie organu, którego nie da się zbudować małymi zmianami, obaliłoby jego teorię.
Omówienie źródła
Spis treści
Rys historyczny rozwoju poglądów o powstawaniu gatunków przed opublikowaniem pierwszego wydania niniejszego dzieła
Wstęp
- Zmienność w stanie udomowienia
- Zmienność w stanie natury
- Walka o byt
- Dobór naturalny, czyli przeżycie najstosowniejszego
- Prawa zmienności
- Trudności teorii
- Rozmaite zarzuty stawiane teorii doboru naturalnego
- Instynkt
- Zagadnienie mieszańców
- O niedostateczności danych geologicznych
- O geologicznym następstwie istot organicznych
- Rozmieszczenie geograficzne
- Rozmieszczenie geograficzne (ciąg dalszy)
- Pokrewieństwo wzajemne istot organicznych; morfologia; embriologia; narządy szczątkowe
- Powtórzenie i zakończenie
Fiszki (8)
D1 — Odrzucenie osobnych aktów stworzenia jako wyjaśnienia biologicznego
Stały link do fiszkiRozumiem fragment
Karol Darwin, O powstawaniu gatunków drogą doboru naturalnego, Warszawa 2006 Wstęp; strona PDF 29-30 (numeracja techniczna pliku).
Miejsce w rozprawie
rozdział pierwszy, punkt 2; rozdział pierwszy, punkt 5; R2.3. Funkcja Źródło historyczne; deklaracja programu badawczego Darwina. „Nie wątpię bynajmniej, że pogląd […] że każdy gatunek został stworzony oddzielnie, jest błędny. Jestem całkowicie przekonany, że gatunki są zmienne […] dobór naturalny był najważniejszym, chociaż nie wyłącznym czynnikiem przekształcania gatunków.” Dlaczego warto: Cytat precyzyjnie pokazuje, przeciw jakiemu typowi wyjaśnienia występował Darwin: przeciw niezależnemu stworzeniu każdego gatunku. Jednocześnie Darwin nie przedstawia doboru jako czynnika wyłącznego, co utrudnia upraszczającą rekonstrukcję jego stanowiska.
Jak wykorzystać
Może otwierać historyczną część o przejściu od teologii naturalnej Paleya do wyjaśnienia ewolucyjnego. W rozdziale o krytyce inteligentny projekt warto zestawić go z pytaniem, czy współczesny argument z projektu wymaga osobnego stworzenia gatunków, czy jedynie wniosku o inteligentnej przyczynowości. Zdanie wprowadzające: Darwin sam określał swoją teorię jako alternatywę wobec osobnego stworzenia gatunków, ale zarazem zastrzegał, że dobór naturalny nie musi być jedynym czynnikiem ich przemian.
Zastrzeżenie
Nie należy utożsamiać odrzucenia osobnego stworzenia każdego gatunku z pełnym rozstrzygnięciem metafizycznego pytania o Stwórcę.
Słowa kluczowe
Zaplecze redakcyjne
Słowa kluczowe
Darwin; osobne stworzenie; dobór naturalny; historia ID; zakres wyjaśnienia
D2 — Dobór naturalny nie jest osobową siłą ani bóstwem
Stały link do fiszkiRozumiem fragment
Karol Darwin, O powstawaniu gatunków drogą doboru naturalnego, Warszawa 2006 Rozdział IV, „Dobór naturalny”; strona PDF 138-139.
Miejsce w rozprawie
rozdział pierwszy, punkt 1; R2.3; R3.1. Funkcja Definicja mechanizmu; rozróżnienie prawa przyrody i sprawcy osobowego. „Otóż to utrzymywanie się korzystnych dla osobnika różnic i odmian oraz zagładę szkodliwych nazwałem „doborem naturalnym” lub „przeżyciem najstosowniejszego”. […] Przez słowo „natura” rozumiem wspólną czynność i skutki licznych praw natury.” Dlaczego warto: To podstawowa fiszka terminologiczna. Darwin ostrzega przed personifikacją doboru, a więc dostarcza materiału do trzeciego rozdziału, gdzie „bezosobowe prawo” ma być odróżnione od inteligencji wybierającej cel.
Jak wykorzystać
Najpierw użyj cytatu do neutralnego zdefiniowania doboru. Następnie pokaż, że sam mechanizm selekcyjny -w ujęciu Darwina – nie jest umysłem, zamiarem ani osobą. Spór dotyczy zatem nie znaczenia słowa „dobór”, lecz tego, czy mechanizm ten wyczerpuje przyczynowe wyjaśnienie badanego porządku. Zdanie wprowadzające: W Darwinowskim sensie dobór naturalny nie oznacza świadomego wyboru; jest nazwą następstw działania praw i zróżnicowanego przeżycia.
Zastrzeżenie
Z faktu, że dobór nie jest osobą, nie wynika jeszcze ani istnienie, ani nieistnienie osobowej przyczyny na innym poziomie wyjaśnienia.
Słowa kluczowe
Zaplecze redakcyjne
Słowa kluczowe
definicja doboru; personifikacja; prawo przyrody; sprawczość; Projektant
D3 — „Czysty przypadek” nie jest pełnym wyjaśnieniem różnic biologicznych
Stały link do fiszkiRozumiem fragment
Karol Darwin, O powstawaniu gatunków drogą doboru naturalnego, Warszawa 2006 Rozdział IV, fragment o rozbieżności cech; strona PDF 183.
Miejsce w rozprawie
rozdział pierwszy, punkt 3; rozdział pierwszy, punkt 5. Funkcja Korekta popularnej dychotomii „projekt albo przypadek”. „Czysty przypadek […] może spowodować, że pewna odmiana różnić się będzie […] ale sam tylko przypadek nigdy nie zdoła nam wytłumaczyć tak zwykłego i znacznego stopnia różnic, jakie zachodzą pomiędzy gatunkami jednego rodzaju.” Dlaczego warto: Cytat zapobiega polemice z uproszczonym przeciwnikiem. Darwin nie proponował „samego przypadku”, lecz połączenie zmienności z nieprzypadkową różnicą w przeżyciu i rozmnażaniu.
Jak wykorzystać
W rozdziale krytycznym można nim poprzedzić analizę argumentu probabilistycznego. Dobre pytanie brzmi nie „projekt czy czysty przypadek?”, lecz „czy dobór kumulatywny wystarcza do wytworzenia konkretnego układu informacji lub funkcji?”. Zdanie wprowadzające: Oryginalny darwinizm nie utożsamia ewolucji z czystym przypadkiem; przypadkowa zmienność ma być filtrowana przez dobór.
Zastrzeżenie
Słowo „przypadek” wymaga doprecyzowania: może znaczyć brak ukierunkowania mutacji na przyszłą korzyść, a nie brak jakiejkolwiek przyczyny.
Słowa kluczowe
Zaplecze redakcyjne
Słowa kluczowe
przypadek; selekcja; probabilistyka; fałszywa alternatywa; rzetelna krytyka
D4 — Oko, teleskop i problem antropomorficznej analogii
Stały link do fiszkiRozumiem fragment
Karol Darwin, O powstawaniu gatunków drogą doboru naturalnego, Warszawa 2006 Rozdział VI, „Narządy najwyższej doskonałości i złożoności”; strona PDF 287.
Miejsce w rozprawie
rozdział pierwszy, punkt 2; R2.2; R3.1. Funkcja Historyczna krytyka argumentu Paleya; problem analogii dzieło-ludzki wytwórca. „Trudno uniknąć porównania oka z teleskopem. […] Stąd wnioskujemy naturalnie, że i oczy utworzone zostały w analogiczny sposób. Czy jednak wniosek podobny nie będzie zbyt śmiały? Czy mamy prawo przypuszczać, że Stwórca działa przy pomocy intelektu podobnie jak człowiek?” Dlaczego warto: Darwin nie neguje tu złożoności oka, lecz kwestionuje bezpośrednie przenoszenie modelu ludzkiego konstruktora na działanie Stwórcy. To ważne dla teologicznej oceny argumentu z analogii.
Jak wykorzystać
Zestaw ten fragment z Paleyem, a następnie z nowszymi, probabilistycznymi lub informacyjnymi wersjami argumentu. Pozwala wyjaśnić, dlaczego współczesne inteligentny projekt próbuje mówić o wykrywaniu skutków inteligencji, a nie rekonstruować techniczny „warsztat” Boga. Zdanie wprowadzające: Darwin uznawał sugestywność analogii oka i teleskopu, ale podważał jej prostą projekcję na sposób działania Stwórcy.
Zastrzeżenie
Cytat krytykuje określoną analogię; sam nie dowodzi, że żadna inferencja od skutku do inteligentnej przyczyny nie jest możliwa.
Słowa kluczowe
Zaplecze redakcyjne
Słowa kluczowe
Paley; oko; teleskop; analogia; antropomorfizm; teologia naturalna
D5 — Warunek obalenia teorii: narząd bez możliwych drobnych stadiów
Stały link do fiszkiRozumiem fragment
Karol Darwin, O powstawaniu gatunków drogą doboru naturalnego, Warszawa 2006 Rozdział VI, „Stadia pośrednie”; strona PDF 288.
Miejsce w rozprawie
rozdział pierwszy, punkt 4; rozdział pierwszy, punkt 5. Funkcja Klasyczny punkt odniesienia dla nieredukowalnej złożoności. „Jeśliby można było wykazać, że istnieje jakikolwiek narząd złożony, który nie mógłby być utworzony na drodze licznych, następujących po sobie, drobnych przekształceń – teoria moja musiałaby absolutnie upaść. Wszelako takiego przykładu nie znalazłem.” Dlaczego warto: To tekst, do którego bezpośrednio nawiązują spory wokół Michaela Behego. Pozwala zrekonstruować kryterium sporu bez przypisywania go dopiero krytykom darwinizmu.
Jak wykorzystać
W podrozdziale o danych biologicznych postaw trzy pytania: co dokładnie znaczy „nie mógłby”; jaki poziom funkcji musi posiadać stadium pośrednie; kto ponosi ciężar dowodu. Następnie porównaj odpowiedzi Behego i krytyków. Zdanie wprowadzające: Darwin sam wskazał typ odkrycia, który uznałby za destrukcyjny dla swojej teorii: układ złożony niewytwarzalny przez sukcesję drobnych, funkcjonalnych zmian.
Zastrzeżenie
Nie jest to automatyczne potwierdzenie argumentu Behego. Spór empiryczny dotyczy tego, czy jakikolwiek kandydat rzeczywiście spełnia ten warunek.
Słowa kluczowe
Zaplecze redakcyjne
Słowa kluczowe
falsyfikowalność; nieredukowalna złożoność; Behe; stadia pośrednie; ciężar dowodu
D6 — Gradualizm: „przyroda nie czyni skoków”
Stały link do fiszkiRozumiem fragment
Karol Darwin, O powstawaniu gatunków drogą doboru naturalnego, Warszawa 2006 Rozdział VI; strona PDF 306.
Miejsce w rozprawie
rozdział pierwszy, punkt 4; rozdział pierwszy, punkt 5. Funkcja Założenie mechanizmu; punkt testowania rekonstrukcji ewolucyjnych. „Dobór naturalny działa korzystając jedynie z następujących po sobie drobnych zmian stopniowych, nie może on więc nigdy zrobić wielkiego i gwałtownego skoku, lecz musi postępować krokiem krótkim i pewnym, chociaż powolnym.” Dlaczego warto: Cytat jasno formułuje zasadę kumulatywności. Dla argumentów z projektu kluczowe staje się pytanie, czy dostępne są ciągi drobnych, selekcjonowalnych zmian prowadzące do nowej funkcji.
Jak wykorzystać
W analizie konkretnego systemu biologicznego oddziel dwie sprawy: istnienie podobnych struktur oraz wykazanie realistycznej drogi stopniowej. Fiszka nadaje się jako kryterium porządkujące analizę literatury. Zdanie wprowadzające: Darwinowski mechanizm wymaga nie tylko zmiany w czasie, lecz stopniowej ścieżki, na której kolejne etapy mogą zostać zachowane.
Zastrzeżenie
Współczesna teoria ewolucji obejmuje procesy i tempo niewystępujące w dziewiętnastowiecznej wersji teorii; cytat ma znaczenie historyczne i konceptualne.
Słowa kluczowe
Zaplecze redakcyjne
Słowa kluczowe
gradualizm; natura non facit saltum; kumulacja; droga ewolucyjna; funkcja
D7 — Zapis kopalny jako „najpoważniejszy” zarzut i odpowiedź z niedoskonałości danych
Stały link do fiszkiRozumiem fragment
Karol Darwin, O powstawaniu gatunków drogą doboru naturalnego, Warszawa 2006 Rozdział XV, podsumowanie trudności geologicznych; strona PDF 758-759.
Miejsce w rozprawie
rozdział pierwszy, punkt 4; rozdział pierwszy, punkt 5. Funkcja Autokrytyczne zastrzeżenie autora; model argumentu z brakujących danych. „Nie wykazują one nieskończenie licznych, drobnych stopni pośrednich […] czego wymaga moja teoria, a to stanowi najpoważniejszy ze wszystkich stawianych jej zarzutów. […] Mogę tylko odpowiedzieć przypuszczeniem, że dane geologii są znacznie mniej dokładne, niż sądzi większość geologów.” Dlaczego warto: Fragment pokazuje, jak Darwin rozróżniał wymagania teorii od niepełności obserwacji. Jest użyteczny metodologicznie przy ocenie, kiedy brak danych obala teorię, a kiedy może być racjonalnie wyjaśniony niepełnością zapisu.
Jak wykorzystać
W krytyce inteligentny projekt zestaw argument „brak przejść” z odpowiedzią o niedoskonałości danych. Następnie oceń współczesny stan zapisu, nie traktując dziewiętnastowiecznej diagnozy jako aktualnego wyniku naukowego. Zdanie wprowadzające: Darwin nie ukrywał, że znany mu zapis kopalny nie pokazywał oczekiwanej liczby drobnych przejść; bronił teorii hipotezą niekompletności danych.
Zastrzeżenie
Nie wolno cytować tego fragmentu jako opisu obecnego stanu paleontologii. Jego wartość polega głównie na ukazaniu struktury argumentu i historycznej samooceny teorii.
Słowa kluczowe
Zaplecze redakcyjne
Słowa kluczowe
zapis kopalny; ogniwa pośrednie; niedoskonałość danych; metodologia; predykcja
D8 — Stwórca, prawa materii i przyczyny wtórne
Stały link do fiszkiRozumiem fragment
Źródło Karol Darwin, O powstawaniu gatunków drogą doboru naturalnego, Warszawa 2006
Lokalizacja
Rozdział XV, zakończenie; strona PDF 797 i 799.
Miejsce w rozprawie
R2.1; R2.2; R3.5; R3.8. Funkcja Most między ewolucją, przyczynowością wtórną i językiem teologicznym.
„Z prawami nadanymi materii przez Stwórcę bardziej się zgadza pogląd, że […] spowodowane zostało przyczynami wtórnymi. […] Wzniosły zaiste jest to pogląd, że Stwórca natchnął życiem kilka form, lub jedną tylko.”
Dlaczego warto: Ten finał jest szczególnie przydatny dla klasycznej teologii stworzenia. Pokazuje, że Darwin potrafił przedstawić ewolucyjne powstawanie form jako zgodne z prawami nadanymi materii i z działaniem przyczyn wtórnych.
Jak wykorzystać
W rozdziale drugim zestaw cytat z tomistycznym rozróżnieniem przyczyny pierwszej i wtórnych. W rozdziale trzecim użyj go jako przykładu granicy inferencji: język o Stwórcy nie określa jeszcze szczegółowo Jego cech ani sposobu działania. Zdanie wprowadzające: W zakończeniu O powstawaniu gatunków Darwin nie przeciwstawia praw przyrody Stwórcy, lecz opisuje rozwój życia przez przyczyny wtórne w ramach praw nadanych materii.
Zastrzeżenie
Nie należy z tego fragmentu wyprowadzać pełnej teologii Darwina ani rozstrzygać jego osobistej wiary. Trzeba też uwzględnić historię kolejnych wydań dzieła.
Słowa kluczowe
Zaplecze redakcyjne
Słowa kluczowe
Stwórca; przyczyny wtórne; prawa natury; teologia stworzenia; granice wniosku.