Barrow, John D.; Tipler, Frank J., The Anthropic Cosmological Principle

„Znaczenie jest ważne, wręcz centralne. Nie tylko człowiek jest dostosowany do wszechświata; wszechświat jest dostosowany do człowieka. Wyobraźmy sobie wszechświat, w którym jedną z podstawowych bezwymiarowych stałych fizyki zmieniono o kilka procent w jedną lub drugą stronę. Człowiek nie mógłby w nim powstać.” Sposób wykorzystania: Mocne motto do części o fine-tuningu i antropocentryzmie. Dobrze nadaje się do postawienia pytania, czy warunki dopuszczające obserwatorów mają znaczenie wyłącznie selekcyjne, czy także wyjaśniające.

„Ta gwiezdna alchemia wymaga ponad dziesięciu miliardów lat. Aby wystarczyło czasu na wytworzenie składników istot żywych, Wszechświat musi mieć co najmniej dziesięć miliardów lat […] Wszechświat musi być tak wielki, jak jest, aby mogła wyewoluować choć jedna forma życia oparta na węglu.” Sposób wykorzystania: Cytat osłabia prosty argument, że ogrom kosmosu świadczy o nieistotności życia. Wielka skala jest tu funkcjonalnie związana z czasem nukleosyntezy i ewolucji gwiazd.

„Słaba zasada antropiczna (WAP) precyzuje myśl, że wszelkie obserwacje kosmologiczne są obciążone wszechogarniającym efektem selekcji: naszym istnieniem. […] Obserwowane wartości wielkości fizycznych i kosmologicznych nie są jednakowo prawdopodobne, lecz ogranicza je wymóg istnienia miejsc, w których może wyewoluować życie oparte na węglu, oraz dostateczny wiek Wszechświata.” Sposób wykorzystania: Kluczowa fiszka dla odróżnienia WAP od argumentu z projektu. WAP reguluje interpretację obserwacji; sama nie identyfikuje przyczyny dostrojenia.

„Carter i inni wskazywali, że jako zasada samoselekcji WAP jest zastosowaniem twierdzenia Bayesa. […] WAP z pewnością nie jest bezsilną tautologią, ponieważ broniono modeli kosmologicznych, w których ogólna struktura Wszechświata miałaby być przeciętnie taka sama niezależnie od czasu obserwacji.” Sposób wykorzystania: Może posłużyć do sformalizowania argumentacji i pokazania, że uwzględnienie selekcji obserwacyjnej zmienia ocenę modeli. Przydatne również w rozważaniu wnioskowania do najlepszego wyjaśnienia.

„Badania teoretyczne zapoczątkowane przez Cartera wskazują, że w pewnym sensie podzbiór światów zdolnych wyłonić obserwatorów jest bardzo «mały». Większość zmian stałych przyrody względem ich rzeczywistych wartości prowadzi do modeli światów martwo urodzonych, niezdolnych wytworzyć obserwatorów. Zwykle nie dopuszczają one ani jąder, ani atomów, ani gwiazd.” Sposób wykorzystania: Nadaje się jako ogólna teza otwierająca katalog konkretnych przypadków fine-tuningu. Później trzeba pokazać, co znaczy „mały” w określonej przestrzeni parametrów.

„Sam ten argument wyjaśnia, dlaczego musimy obserwować wielkości N(t) i αG−2 jako mające podobny rząd, ale nie wyjaśnia, dlaczego rząd ten ma niezwykle wielką wartość około 10^79.” Sposób wykorzystania: Bardzo użyteczne rozróżnienie między selekcją obserwacyjną a genezą lub ostatecznym wyjaśnieniem parametrów. Chroni przed traktowaniem WAP jako kompletnej odpowiedzi na fine-tuning.

„Uczeni tacy jak Akwinata dostrzegali moc rozumowania teleologicznego jako wsparcia aposteriorycznego «argumentu z projektu» za istnieniem Bóstwa, któremu można przypisać «ukierunkowanie rzeczy».” Sposób wykorzystania: Może wprowadzić historyczny pomost od piątej drogi Akwinaty do współczesnych argumentów z projektu, a zarazem sprowokować pytanie o ciągłość i różnice między nimi.

„Nie mamy nic przeciw rozumności i użyteczności tej linii argumentacji; przeciwnie, pragniemy ją zalecić i wspierać. Nie możemy jednak zaakceptować roszczenia tego dowodu do apodyktycznej pewności.” Sposób wykorzystania: Bardzo dobry cytat dla części o Kancie i granicach teologii naturalnej. Pozwala uniknąć uproszczenia, że Kant uznał wszelką refleksję teleologiczną za bezwartościową.

„Istnienie deuteru i nieistnienie diprotonu zależą w sposób delikatny od dokładnej siły oddziaływania jądrowego. […] Zmniejszenie αs o około 9% wystarcza do rozbicia deuteronu, natomiast zwiększenie αs o 3,4% wystarcza do związania diprotonu.” Sposób wykorzystania: Konkretny przykład do katalogu fine-tuningu mikro-fizycznego. Pokazuje, jak zmiana oddziaływania może przełożyć się na nukleosyntezę i dostępność wodoru.