Pracownia poszukiwań
Vittorino Grossi; Bernard Sesboüé, 2001 — Grzech pierworodny i grzech początków — rozdziały 3–4 z tomu Człowiek i jego zbawienie
Pełny widok tekstowy: wszystkie sekcje są rozwinięte i znajdują się w jednym dokumencie HTML.
Opis bibliograficzny
Vittorino Grossi, Bernard Sesboüé, „Grzech pierworodny i grzech początków: od św. Augustyna do końca Średniowiecza” oraz „Grzech pierworodny i grzech początków: od Soboru Trydenckiego do epoki współczesnej”, w: Historia dogmatów, red. Bernard Sesboüé, t. II: Człowiek i jego zbawienie, tłum. Piotr Rak, red. nauk. wydania polskiego Tadeusz Dzidek, Kraków: Wydawnictwo M, 2001, s. 131–231. Rok 2001 według karty tytułowej; 1995 w nazwie pliku odpowiada dacie copyright oryginału, nie dacie wskazanej na polskiej karcie tytułowej.
Zakres dostępnej kopii
Wymagany zakres według Zagadnienia.pdf: rozdziały 3–4, druk s. 131–231. Duży skan „Grossi, Człowiek i jego0001_SCH.pdf” (298 571 689 bajtów) przekroczył limit pobierania łącznika; jego treści i kompletności nie sprawdzono. Opracowanie wykonano z innej kopii tego tomu odnalezionej na tym samym Dysku: „Sesboue,1995-Historia dogmatów, t2, Człowiek i jego zbawienie.pdf” (3 715 135 bajtów). Pobrany plik ma 530 stron PDF i jest przetworzoną wersją tekstową; rozdział 3 zaczyna się na PDF 130, rozdział 4 na PDF 192, a końcowy tekst s. 231 jest na PDF 231. Obecne są oba początki i zakończenia rozdziałów. Nie przeprowadzono kolacji całego tomu ani porównania z niedostępnym dużym skanem. Występują błędy OCR, zniekształcenia nazwisk, przypisów i puste strony wynikające ze składu. Cytaty wymagające pełnej dokładności należy sprawdzić z obrazem wydania drukowanego.
Streszczenie treści
Autorzy odróżniają grzech początków, czyli grzech Adama, od grzechu pierworodnego rozumianego jako stan ludzkości potrzebującej zbawienia. Rozdział trzeci rozpoczynają od miejsca Augustyna w dziejach tej doktryny oraz etapów kryzysu pelagiańskiego. Omawiają tezy Pelagiusza, kształtowanie się stanowiska Augustyna i pierwsze dokumenty kościelne. Następnie cofają się do Ojców greckich i łacińskich sprzed Augustyna, aby określić ciągłość i nowość jego ujęcia. Uwzględniają także ryty chrzcielne, egzorcyzmy oraz tradycję demonologiczną, po czym przechodzą do decyzji kościelnych i teologii scholastycznej.
Rozdział czwarty przedstawia kontekst i treść trydenckiego dekretu o grzechu pierworodnym, wcześniejszą debatę oraz rozwój zagadnienia w sporach po Soborze Trydenckim. Autorzy prowadzą wywód przez okres nowożytny do refleksji XX wieku. W bilansie odróżniają autorytet Augustyna, recepcję jego myśli w rozstrzygnięciach dogmatycznych i historyczne sposoby przedstawiania dziedziczenia grzechu.
Zamykają analizę propozycją hermeneutyczną, w której rozważają doświadczenie grzesznej kondycji, solidarność ludzkości, figurę Adama i symboliczny język opowiadania o początkach. Karta referuje argumentację tych konkretnych rozdziałów; nie przypisuje jej automatycznie całemu Magisterium. Jest opisem analitycznym rozdziałów 3–4, odrębnym od obecnej już karty rozdziałów 5–7 o łasce, usprawiedliwieniu oraz naturze i nadprzyrodzoności.
Hasła tematyczne
grzech pierworodny; grzech początków; Adam; peccatum originans; peccatum originatum; Augustyn; Pelagiusz; pelagianizm; chrzest dzieci; Sobór Trydencki; scholastyka; historia dogmatów; hermeneutyka
Spis treści
Układ opracowany na podstawie nagłówków dostępnego tekstu; nie jest to osobny spis wydawcy.
- Rozdział trzeci: Grzech pierworodny i grzech początków — od św. Augustyna do końca Średniowiecza — druk s. 131–191.
- I. Św. Augustyn doktorem grzechu pierworodnego przy okazji kryzysu pelagiańskiego.
- II. Tradycja doktrynalna o grzechu w ludzkości przed Augustynem.
- III. Od śmierci Augustyna do końca średniowiecza: decyzje Kościoła i teologia scholastyczna.
- Rozdział czwarty: Grzech pierworodny i grzech początków — od Soboru Trydenckiego do epoki współczesnej — druk s. 193–231.
- I. Dekret Soboru Trydenckiego o grzechu pierworodnym.
- II. Od Soboru Trydenckiego po czasy współczesne autorom.
- III. Bilans doktrynalny: autorytet Augustyna, jego wkład w decyzje dogmatyczne i propozycja hermeneutyczna.
Fiszki
Brak opublikowanych fiszek.