Pracownia poszukiwań
Kongregacja Nauki Wiary, 2000 — Dominus Iesus. Deklaracja o jedyności i powszechności zbawczej Jezusa Chrystusa i Kościoła
Pełny widok tekstowy: wszystkie sekcje są rozwinięte i znajdują się w jednym dokumencie HTML.
Opis bibliograficzny
Kongregacja Nauki Wiary, Dominus Iesus. Deklaracja o jedyności i powszechności zbawczej Jezusa Chrystusa i Kościoła, Rzym, 6 sierpnia 2000, nr 1–23. Dokument podpisany przez prefekta Josepha Ratzingera i Tarcisia Bertonego, zatwierdzony przez Jana Pawła II. Opis na podstawie polskiego tekstu w kompilacji lektur; brak danych wydawniczych tej kopii elektronicznej.
Zakres dostępnej kopii
Kompilacja ma 16 stron PDF. Nostra aetate zajmuje strony PDF 1–3; Dominus Iesus rozpoczyna się na stronie PDF 4 i dochodzi do końca pliku na PDF 16. W części deklaracji potwierdzono nagłówki sześciu działów, numery 1–23, zakończenie, formułę zatwierdzenia, datę i podpisy. Zachowano numery odsyłaczy do przypisów, ale nie ma odpowiadającego im pełnego wykazu treści przypisów. Karta nie opisuje tego aparatu jako kompletnego. Tekst jest odczytywalny bez dodatkowego OCR; przy cytowaniu należy używać numerów dokumentu, nie paginacji kompilacji.
Streszczenie treści
Dokument podejmuje zagadnienia pojawiające się w teologii religii i w refleksji nad misją Kościoła. Wprowadzenie wskazuje kontekst dialogu oraz krytykowane przez deklarację założenia relatywistyczne. Pierwsza część potwierdza pełnię i ostateczność objawienia Jezusa Chrystusa, odróżnia wiarę teologalną od wierzeń innych religii i podejmuje kwestię natchnienia tekstów religijnych.
Dalsze części bronią jedności Wcielonego Słowa i Jezusa z Nazaretu oraz nierozdzielności działania Syna i Ducha Świętego w jednej ekonomii zbawienia. Dokument wyjaśnia jedyność i powszechność pośrednictwa Chrystusa. Następnie przechodzi do jedyności i jedności Kościoła, znaczenia soborowego subsistit in, statusu innych Kościołów i Wspólnot kościelnych oraz relacji Kościoła do Królestwa Bożego.
Końcowa część rozważa możliwość zbawienia ludzi należących do innych religii przy zachowaniu związku każdej łaski z Chrystusem i Kościołem. Odrzuca traktowanie religii jako równoległych, równoważnych dróg zbawienia i oddziela równą godność uczestników dialogu od zrównania treści doktrynalnych. Karta przedstawia treść deklaracji z 2000 r.; nie jest przeglądem całej późniejszej dyskusji teologicznej. Nostra aetate, obecne w tym samym pliku, nie zostało ponownie dodane do biblioteki.
Hasła tematyczne
Dominus Iesus; teologia religii; chrystologia; soteriologia; jedyność Chrystusa; powszechność zbawienia; eklezjologia; subsistit in; Królestwo Boże; pluralizm religijny; dialog międzyreligijny; ekumenizm
Spis treści
Układ według nagłówków i numerów deklaracji w posiadanej kopii.
- Wprowadzenie — nr 1–4.
- I. Pełnia i ostateczność objawienia Jezusa Chrystusa — nr 5–8.
- II. Wcielony Logos i Duch Święty w dziele zbawienia — nr 9–12.
- III. Jedyność i powszechność tajemnicy zbawczej Jezusa Chrystusa — nr 13–15.
- IV. Jedyność i jedność Kościoła — nr 16–17.
- V. Kościół, Królestwo Boże i Królestwo Chrystusowe — nr 18–19.
- VI. Kościół i religie w relacji do zbawienia — nr 20–22.
- Zakończenie, zatwierdzenie, datacja i podpisy — nr 23 i formuły końcowe.
Fiszki
Brak opublikowanych fiszek.