Houssaye i in., 2015- Transition of Eocene Whales from Land to Sea. Evidence from Bone Microstructure

Podsumowanie artykułu

Artykuł analizuje przejście wczesnych waleni z lądu do środowiska wodnego na podstawie mikroanatomii kości. Autorzy badają piętnaście okazów należących do trzech bardziej zaawansowanych rodzin archeocetów: Remingtonocetidae, Protocetidae i Basilosauridae.

Badanie wykazało wzrost masy kostnej w żebrach i kościach udowych, przy jednoczesnej gąbczastej budowie kręgów. Kości ramienne i udowe pokazują przeciwstawne kierunki zmian: humerus staje się z czasem bardziej gąbczasty, co odpowiada utracie funkcji napędowej kończyn przednich, natomiast tylne kończyny u bazylosaurów ulegają redukcji, ale zachowują silną osteosklerozę.

Na tej podstawie autorzy wnioskują, że badane remingtonocety i protocety były niemal całkowicie wodne w sposobie poruszania się i prawdopodobnie pływały głównie w płytkich wodach, natomiast bazylosaury były już bardziej aktywnymi pływakami pełnomorskimi, zbliżonymi funkcjonalnie do dzisiejszych waleni.

Artykuł podkreśla także znaczenie metodologiczne: rzetelna interpretacja funkcjonalna wymaga porównywania homologicznych przekrojów i łączenia danych z kilku różnych kości tego samego taksonu.